Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:

DIOK dames kampioen Eerste Klasse!

Het damesteam van Leidse rugbyclub DIOK is vandaag voor eigen publiek kampioen geworden van de Eerste Klasse door hun directe concurrent WAD met 41-7 te verslaan. Met deze titel op zak verdienen de dames promotie naar de Ereklasse, het allerhoogste niveau in Nederland. Na het laatste fluitsignaal waren de dames uitzinnig van vreugde en vierden zij hun kampioenschap met coach Paul Morris tot in de kleine uurtjes.

Vooraf was niet iedereen gerust op een goede afloop, de uitwedstrijd tegen WAD ging immers nog met 39-27 verloren. Maar de wetenschap dat DIOK bij winst kampioen zou worden gaf iedereen net even wat extra energie. DIOK overrompelde haar tegenstander volledig met fel spel op een hoog tempo. In de eerste helft kwam DIOK zo al op een 24-0 voorsprong, al had deze nog voorsprong nog hoger moeten uitpakken. Tot vijfmaal toe strandden de dames op of net voor de tryline. De tweede helft verliep wat rommeliger, en DIOK moest zelfs een try tegen incasseren. Maar nadat DIOK zelf nog 3 try’s had weten te scoren, stokte de teller bij 41-7.

Vrienden, familie en iedereen met een DIOK-hart wilde er vandaag bij zijn om hun eigen dames kampioen te zien worden. De Amigo’s van DIOK3 en de Athletics van DIOK2 hadden zelfs hun eigen uitwedstrijden vervroegd om op tijd terug in Leiden te zijn, maar ook veel jeugdspelers, het DIOK-bestuur en vele anderen waren er vandaag om de DIOK dames aan te moedigen. Zij werden getrakteerd op een mooie wedstrijd waarin DIOK liet zien de terechte kampioen te zijn.

Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:DIOK te laat op stoom tegen Hilversum (34-22)

Niet thuis in Leiden zoals gepland, maar uit in Hilversum trad DIOK dit weekend aan tegen Hilversum. De velden in Leiden waren onbespeelbaar geworden nadat er in de nacht van vrijdag op zaterdag een behoorlijke hoeveelheid regen was gevallen. Even last-minute omschakelen dus voor DIOK: de troepen verzamelen en richting Hilversum afreizen. Maar ach: of je nou in Hilversum of Leiden speelt, het blijft een rugbywedstrijd als alle andere. Hilversum bleek dit keer met 34-22 de sterkste, al kwam DIOK via een slotoffensief nog aardig dichtbij.

DIOK werd verrast door een sterk begin van Hilversum. Al binnen het kwartier keek DIOK dan ook tegen een 10-0 achterstand aan. Pas na zo’n 25 minuten kon DIOK daar iets tegenover stellen. Leon Koenen kickte vanuit een penalty de 10-3 op het bord. DIOK koesterde de hoop dat het nog verder dichterbij kon komen, maar Hilversum scoorde 5 minuten later wederom een try plus conversie: 17-3. Leon Koenen probeerde de achterstand te verkleinen met een penaltykick, maar zijn schot miste precisie. In de slotminuten van de eerste helft voerde de driekwarten van DIOK de druk op en kwam de tryline eindelijk in zicht. Nic Altink stond een aantal keer aan de zijlijn klaar om een zekere try te gaan scoren, maar het ontbrak DIOK op de beslissende momenten aan overzicht. Medespelers liepen terug de drukte in, of werden door (hoge) tackles van Hilversum kant tot stoppen gebracht. Bij rust was het dan ook nog steeds 17-3

Na rust toonde Hilversum zich weer het scherpst van beide teams, vrijwel direct uit de kick-off liep Hilversum aan de buitenkant een try binnen: 22-3. Tien minuten later was het wederom raak: 29-3. DIOK gaf zich nog niet gewonnen en het bleef de druk op Hilversum opvoeren. Man-of-the-match aan DIOK-kant Nic Altink slalomde vanaf eigen helft tussen het halve team van Hilversum door, om vervolgens tussen de palen een pracht try te scoren. Riaan Smal kickte de conversie raak: 29-10. DIOK koesterde hoop dat het de achterstand nog kon wegwerken, maar Hilversum antwoordde met een snelle tegentry: 34-10.

Die achterstand leek onoverbrugbaar, maar DIOK begon de laatste twintig minuten aan een wanhoopsoffensief. Referee Mike Hoyer had de wedstrijd goed onder controle, al moest hij daarvoor keer-op-keer Hilversum terugfluiten in en om de rucks. DIOK profiteerde via een snelle penalty van Riaan Smal met een try naast de palen. Zijn conversie was ook raak en DIOK kwam terug tot 34-17. Met nog een kwartier op de klok kwam het geloof terug bij DIOK en de meegereisde DIOK-fans. Het team ging gretig op zoek naar nog een try, maar was daarbij net iets te gehaast. Tot tweemaal toe werd een scoringskans op de tryline verprutst met een knock-on. Tom Altink was enkele minuten later gelukkiger in de afronding en bracht de stand op 34-22. De conversie ging mis, en dus bleef de eindstand 34-22.

Ondanks de vele scoringskansen in de tweede helft en een sterk slotoffensief keerde DIOK dus met lege handen terug naar Leiden. Zuur, maar eerlijk is eerlijk: DIOK speelde niet slim genoeg en kwam te laat op gang om aanspraak te maken op de overwinning. Volgende week reist DIOK wederom af richting het Gooi. Dan speelt DIOK in Naarden tegen de nummer laatst RC ’t Gooi, dat dit weekend met 47-0 dik op de broek kreeg van The Dukes. Zowel DIOK als ’t Gooi hebben dus wat te bewijzen volgende week, dat kan weer een leuke wedstrijd opleveren!

Ingezonden door Wim van Os:ERVARING VAN EEN RUGBYLEEK
( Zwager van Wim van Os )

Het is weer zo’n dag dat er zich van alles afspeelde. Ik wilde veel maar, eigenlijk verlamd in mijn doen en laten .
De accu van mijn auto was kapot, autoradio doet het niet meer en het elektrisch raam weigert ook. Wat kan er nog meer tegenzitten ?
En toch kom je zo’n dag door.
Je zit ’s-morgens lekker koffie te drinken in het clubhuis van de jachthaven met wat oudere mannen, het weer is slecht en toch heb je onder elkaar gein.
De ene anekdote volgt de andere op.
Je kent dat wel, vissersverhalen van vroeger, zo van vroeger was alles beter.
En toch, toch schuilt daar wel een vorm van waarheid in.
Neem nou het voetbal, dat is toch in vergelijking met 30 jaar geleden een waar slagveld, supporters die elkaar naar het leven staan.
Nu wil het geval dat ik iemand ken, die rugby speelt.
Hij is op een respectabele leeftijd, waar velen al niet eens meer sporten, nog steeds een rugbyspeler en daarbij ook nog eens scheidsrechter.
Afgelopen zondag ben ik eens voor het eerst naar een rugbywedstrijd gaan kijken.
Ik vond het heel erg leuk om te zien. Er wordt getackled en er wordt behoorlijk aan elkaar getrokken, alleen maar om de bal te veroveren. Ik begreep er bijna niets van, maar een ding was mij direct duidelijk, er werd in geen enkel geval gemopperd, niet op elkaar en zeker niet op de scheidsrechter.
Het was tackelen en opstaan. Verbazingwekkend gewoon.
Wereldwijd zouden alle voetbalsupporters eens een jaar lang langs de lijn van een rugbyveld moeten gaan staan en daarna maar weer eens aan voetbal gaan denken.
Ik persoonlijk hou erg van krachtsport, dat ligt mij het best, maar tot mijn verbazing vind ik rugby een toffe sport. Alleen al omdat er geen gezeik en gekanker was.
Ik raad het dan ook iedereen aan om eens een rugbywedstrijd te bezoeken, al is het alleen maar om weer eens de sfeer te proeven van hoe het hoort en hoe de sport ook kan zijn.
De voetbalfanatiekelingen zullen natuurlijk denken “” ik kijk wel uit, wat is dat nou voor een sport “” .
In die 2x 40 minuten van de rugbywedstrijd heb ik meer sport gezien dan in alle voorgaande voetbalwedstrijden uit mijn verleden.
Toen de rugbywedstrijd gespeeld was liep men niet ongeinteresseerd het veld af, nee sterker nog, de tegenstanders werden bedankt voor de wedstrijd, ook al hadden ze verloren.
Ook de scheidsrechter werd bedankt.
Ik heb voor het eerst sinds lang weer eens gezien dat sport echt verbroederd bij deze rugbywedstrijd, wat ik bij vele andere sporten niet kan zeggen.
Zo was mijn zondagmiddag een onspannende dag.

ERVARING VAN EEN RUGBYLEEK 29 januari 2014.doc

Ingezonden door Mieke Doll, foto’s Theo Beentjes:
De Castricumse Rugby Club verliest weerbaar!

De Haagsche Rugby Club wordt titelkandidaat genoemd en liet daar geen twijfel over bestaan. Op thuisbasis Wouterland gaf de Castricumse Rugby Club goed partij, maar moest de winst aan Den Haag laten met 5 -38. Hilversum is ook favoriet en wees Diok met een overwinning op deze kandidatuur. En op de weg terug zijn de Dukes met een prima overwinning op ’t Gooi. Van de top zes speelde alleen Castricum op eigen veld haar thuiswedstrijd, Diok en ’t Gooi moesten uitwijken naar de velden van hun tegenstander. In de strijd om de Plate leed Eemland haar eerste verlies, Oemoemenoe wist verrassend te winnen. Amstelveen vond haar meerdere in the Hookers op Haarlems grondgebied en Waterland hervond de aansluiting bij de top ten koste van Utrecht. De top twee begint vaste vormen aan te nemen in de kampioenspoule en de Dukes streven Castricum voorbij door hun overwinning.

Niet weggespeeld!

In de ochtend topoverleg technisch kader over de veldcondities, weervooruitzichten over de dag gunstig en dus we gaan er voor. Leuke voorwedstrijden en dus extra toeschouwers langs de druk bezette lijnen. De perfecte ambiance voor een mooie pot rugby en dat wordt natuurlijk gegarandeerd door de hoofdrolspelers in dit theater. Gelegenheidscaptain Job Wierenga bracht samen met Mackenzie Roberts de wedstrijdbal naar referee Gert Visser en weldra klonk het fluitsignaal voor de aftrap. De Castricumse Rugby Club begon vol overgave aan de wedstrijd en verraste de gasten enigszins. Toch konden zij voorkomen dat er snel gescoord werd. De toon was gezet en de Haagsche RC moest aan de bak en dat deden zij dan ook. Het duurde wel even voordat het gaatje in de defensie werd gevonden door Thomas Mooy. Ook de tweede en derde score komen op naam van Haag, door Bart-Jan Romijn en Pieter Mol.
Gezamenlijk verzorgen zij de ruststand van 0-17. Met vernieuwd elan begint Cas weer te bouwen aan balbezit en terreinwinst, echter telkens zit een handje, voetje of lichaam in de weg. Den Haag blijft op stoom met tries van Alexander Barendregt en Maarten Jol. Het zijn mooie aanvallen en de driekwart lijn loopt vloeiend bij de Hagenaren. Toch is er geen sprake van makkelijke punten, HRC moet voor elke meter vechten en het spel golft op en neer. De vervelende nul wordt na aanhoudend aanvallen van de thuisploeg door Kevin Bakker van het scorebord gehaald en helaas ziet Menno Rechsteiner de conversie geblokt door Amir Rademaker. De verdediging van HRC liet geen score van de Castricummers meer toe, ondanks verwoede pogingen en een close call van Rechsteiner. Laatste score van de wedstrijd kwam op naam van de Haagsche Kieran Long. Kort daarna vond referee Gert Visser het welletjes en floot voor delaatste keer. Een fysiek, tot de laatste minuut aantrekkelijke wedstrijd vond een terechte winnaar in Den Haag.

Volgende week beginnen de returns en mag de Castricumse Rugby Club het opnemen tegen Rugby Club Hilversum. Let op….er wordt niet afwisselend uit en thuis gespeeld, maar op basis van rangschikking na de eerste ronde. Castricum speelt zaterdag 8 februari thuis tegen Hilversum, met de bekende KO tijd van 15.00 uur.

Ingezonden door Mieke Doll:

Emar Pronk en Bart Nijenhuis in voorselectie Cross-border Spanje!

Natuurlijk zijn wij trots op al onze jongens en meiden, echter we willen twee jongens vandaag extra in de spotlight zetten. Het Cross-border Tournament is een Internationaal toernooi onder auspiciën van de FIRA-AER voor spelers van 15 en 16 Jaar (Oranje U17). Dit seizoen zal het toernooi in Spanje worden gespeeld. Nu is er bekend gemaakt welke jongens er in de voorselectie zitten van dit prestigieuze toernooi en wij zijn zeer verheugd dat Emar Pronk en Bart Nijenhuis zich tot dit gezelschap mogen rekenen. Pronk heeft al eerder in de voorselectie gezeten van U17 en is mede dankzij zijn deelname aan de LOOT school (Rugby Academy Noord-West) en het Regionale Talenten Centrum (RTC) en natuurlijk zijn talent, weer gescout voor de selectie. Bart Nijenhuis heeft een andere route gevolgd en heeft zich tijdens een competitiewedstrijd in the picture van het management U17 gespeeld. Beide mannen zullen zich tijdens de diverse trainingsmomenten van U17 verder bewijzen en hun plek in de selectie moeten afdwingen met inzet, doorzettingsvermogen en skills. Dit is beide mannen wel toevertrouwd en we wensen ze dan ook veel succes in hun streven bij de top van Nederland te horen.

Michiel Snijders via facebook:
Kraker in de 1e klasse beslist in Delfts voordeel

Twee studententeams lijken in de 1e klasse uit te gaan maken wie er kampioen wordt en promoveert richting Ereklasse.Door het beleid van de NRB zijn er geen playoffs meer, en is dus alleen de kampioen goed genoeg om zich volgend seizoen in de Ereklasse te vertonen.Met een riante voorsprong van 8 punten begon Ascrum aan de kraker tegen de nr 2 , DSR-C , met in het achterhoofd dat deze wedstrijd ook nog in omgekeerde volgorde dient te worden gespeeld dus er 10 punten te vergeven zijn onderling.Geleid door een zeer sterk fluitende Mike Hoyer ontspon zich in Delft een titanenstrijd die in de 1e klasse jaren niet was gezien.Twee aan elkaar gewaagde teams, beide met een degelijk pack, maar vooral levensgevaarlijke backline, en beide teams die het meer van het rugby dan van het kicken moeten en willen, hebben. Ondanks een miezer regen ging het spel op en neer, en was na een prachtige aanval David van Horn die de score voor Delft kon openen, let wel, dit na een 0-0 ruststand, dus pas in de tweede helft, ook een unicum in dit soort wedstrijden, zo dicht lagen de teams bij elkaar.Er werd gestreden voor elke meter, en niet veel later , was het de zeer luidruchtige winger van Ascrum, die na het veelvuldig uitschelden en bekritiseren van zijn eigen team, toch in de hoek mocht scoren, na een prima aanval door de Amsterdamse voorwaartsen.Ascrum nam zelfs een 10-5 voorsprong en leek af te stevenen op een vroeg kampioensfeestje totdat Joe Stout aan Delftse kant de vechtlust beloonde met een try in de hoek. Wederom werd de conversie gemist, en was de stand op 10-10 weer in balans.Een gemiste penalty van Delft resulteerde even later in een counter, en kans voor Ascrum, die gelukkig voor de mannen van de TU eindigde in een knock on , waardoor de lange weg terug naar de overkant van het veld, tegen de wind , weer kon worden ingezet.De druk van Delft werd groter, en 3 minuten voor tijd was het Karel Goense, die na een prachtig crosskickje van Oscar Binnenveld, de bal uit de lucht plukte, en de fullback versloeg, om wederom in de hoek, de stand op 15-10 te brengen.Ascrum toonde zich kampioenswaardig, rechtte nog 1 keer de ruggen, en kwam tot op de 22 meter lijn van delft, waar een turnover het einde van de Amsterdamse comeback betekende en Delft, met het verlies in de laatste seconde tegen HRC in het achterhoofd, de wedstrijd professioneel uitspeelde.De winst voor Delft houdt de 1e klasse in elk geval nog een aantal weken spannend.De return in Amsterdam is op 23 februari,maar beide teams moeten elke wedstrijd op hun hoede zijn want extra verliespunten zou zomaar het einde van de kampioensaspiraties van beide teams kunnen betekenen.Een heerlijke rugbymiddag in Delft, met een zinderend eind, deed de talrijke toeschouwers in elk geval uitkijken naar het laatste deel van het tweeluik, op het kunstgras in Amsterdam.

Ingezonden door Yvonne de Water, foto Hans Krommenhoek sr.:

Uiteindelijk was de broodnodige overwinning na het laatste fluitsignaal een feit, maar de weg daar naar toe bezorgde menigeen grijze haren.

De Hoekse start was ronduit slecht want al na 6 minuten hadden de Middelburgers een 0-8 voorsprong via een strafschop en een try. De oorzaak was het onattente spel van het Hoekse team.

Dus moest de achtervolging worden ingezet, dat zag er goed uit toen Jake Stirling in de 13e minuut met een try de stand op 5-8 bracht. Nu een kwestie van voluit doorgaan werd er gedacht maar dat bleek te optimistisch want ondanks het harde werken verzanden de aanvallen te vaak in individualistische acties en was het oppassen geblazen voor de Zeeuwse uitvallen.

In de 31e minuut was het dan eindelijk raak door een try van Marc Berlijn en een conversie van Nick Cording. Dus een 12-8 voorsprong. Maar al na 3 minuten kwam de koude douche toen Oemoemenoe na onvoldoende tacklen in de hoek wist te scoren 12-13.

Na rust trokken de Hoekenezen weer ten aanval maar het wilde maar niet lopen, teveel slordig balverlies en vooral gehaast spel brachten menige kans om zeep.

Na een kwartier ging het een keer wel goed toen Maurice van Oosten met een fraaie actie zijn eerste ereklasse try wist te scoren en deze werd door Nick Cording geconverteerd zodat het Oranje/Groene team met 19-13 voorkwam.

Het leek een kwestie van tijd om de voorsprong uit te bouwen maar de malaise in de aanval duurde onverminderd voort en toen een kwartier voor tijd het roestige slot op de Hoekse verdediging niet werkte kon Oemoemenoe via een try bij de hoekvlag op 19-18 komen. Dus nog een heet laatste kwartier met weliswaar Hookers in de aanval maar altijd bleef de dreiging van een geslaagde Zeeuwse uitval boven het team hangen. Dus werd het eindsignaal van de goed fluitende scheidsrechter, Mark Visser, met opluchting begroet.

Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:

DIOK moet passen tegen HRC (27-6)

In de regioderby tegen HRC heeft DIOK dit weekend geen potten kunnen breken. In de eerste helft lieten beide teams nog leuk rugby zien, maar in de tweede helft verloor de wedstrijd door slordigheden van beide kanten zijn spanning. DIOK kon in vergelijking met de vorige confrontatie met HRC (34-15) het tempo en de agressie van HRC wel beter bij benen, maar moest toch met 27-6 de eer aan HRC laten..

HRC ging vanuit de kick-off furieus van start en dwong DIOK direct terug in haar eigen 22m. Een eerste penalty wegens offside van DIOK ging nog mis, maar twee minuten later scoorde HRC alsnog uit een penalty voor eenzelfde overtreding: 3-0. Vijf minuten later had DIOK moeite om de bal uit een eigen line-out weg te werken uit de 22m. HRC zette DIOK vervolgens onder druk op haar eigen tryline, maar was nog even slordig in de afwerking. De vandaag onnavolgbare scheidsrechter Andrew Stevens keurde vlak daarna een 100% try aan HRC-kant af, maar maakte zijn fout enkele minuten later ‘goed’ door een ongeldige try wel goed te keuren. (Kunt u het nog volgen?) Ook de conversie ging raak: 10-0.

Daarna kwam DIOK voor het eerst aan ballen toe en een aanval die tot op de 22m van HRC gevorderd was, leidde meteen tot een penalty wegens offside. Leon Koenen bracht daarmee de stand op 10-3. Dat gaf vertrouwen en het spel van DIOK ging beter lopen. Vijf minuten later volgde wederom een penalty voor DIOK wegens ‘hands in the ruck’. De kick van Leon Koenen leek goed, maar de bal vond uiteindelijk de paal. DIOK voelde dat er wat te halen viel en ging stug door met aanvallen. Een break van Titus Klumper op de wing – na mooi voorwerk van Jordy Bonhof en Leon Koenen – werd echter met een hoge tackle onschadelijk gemaakt. Een paar minuten later onderschepte André Baya een bal in de 22m, maar ook zijn break strandde al voor de middenlijn. HRC nam het initiatief weer over en leek te gaan scoren bij de hoekvlag, maar DIOK wist het gat net op tijd dicht te lopen. Op slag van rust wist HRC toch door de verdediging van DIOK te lopen. Uit een ingestudeerde beweging vanuit een scrum, was het de blindside wing van HRC die scoorde. Ook de conversie was raak en zo gingen de teams met 17-3 de rust in.

De tweede helft begon goed voor DIOK dat HRC meteen onder druk zette met een serie rucks in de 22m. Het leverde DIOK een penalty op, die Leon Koenen verzilverde: 17-6. Daarna kakte de wedstrijd aardig in. Pas een kwartier later was het HRC dat een opleving kreeg en vanuit een scrum op 5m scoorde. Vijf minuten later gooide HRC de wedstrijd helemaal in het slot door een man-meer-situatie aan de buitenkant uit te spelen: 27-6. Het laatste kwartier gebeurde er weinig meer. Bij DIOK maakte Tjebbe Jehee voor het eerst dit seizoen zijn opwachting, nadat hij lang afwezig was wegens blessureleed. Fijn dat hij er weer bij is, in de wetenschap dat de competitie nog lang en zwaar is.

Te beginnen volgende week, wanneer DIOK nr. 2 Hilversum ontvangt. Zij wonnen dit weekend hun eigen derby tegen RC ’t Gooi met 34-3, nadat zij een week eerder nog met 36-11 verslagen waren door HRC. Vlag voor kerst won Hilversum in een spannende wedstrijd nog met 0-15 van DIOK, maar we zullen zien hoe de verhoudingen volgende week liggen.

Ingezonden door Mieke Doll, foto Theo Beentjes:

De Castricumse Rugby Club puntloos uit Den Bosch!

De Castricumse Rugby Club heeft geen gevolg kunnen geven aan de overwinning van vorige week. Na een spannende wedstrijd op het kunstgras van de Dukes bleef de teller op 32 – 22 steken, de Castricummers puntloos achterlatend. Hilversum en Den Haag lieten op hun thuisbasis ook geen punten aan hun tegenstanders, ’t Gooi en Diok. In de Plate blijft Eemland winnen, dit keer ten koste van Waterland. Utrecht trof het niet en moest het thuisvoordeel en winst aan Amstelveen laten, Oemoemenoe verliest nipt van de Hookers in Hoek van Holland. De stand in de kampioenspoule is ongewijzigd, maar de Dukes kloppen luidruchtig op de deur van de Duinranders.

Cas vind haar draai in de tweede helft.

De Castricumse Rugby Club was extra vroeg in Den Bosch voor het treffen met de Dukes. Het vers aangelegde kunstgras, ziet er prachtig uit, heldergroen met knalwitte lijnen. Alvorens met de wedstrijd te beginnen, konden de mannen van Lister Kire en Rodney Hermans een beetje wennen aan de mengeling van gras/kunstgras. De Dukes kwamen het beste uit de startblokken en scoorden een snelle try, welke vlot werd beantwoord met een try van Mathijs Beentjes. De Dukes hadden het betere van het spel en bereikte voor de rust het bonuspunt voor vier tries. De gasten konden niet uit de voeten op het kunstgras, dat meer mogelijkheden bied voor het snelle voetenwerk, de line-outs liepen niet en hun aanvallen werden vaak gestopt door persoonlijke fouten of door de knappe tackles van de gastheren. Met de ruststand 24 – 5 op het scorebord moest de knop om. De Duinranders begonnen dan ook furieus aan het tweede deel, kregen meer grip om hun spel en de hoop kwam weer terug na tries van de ingevallen James Makea en Menno Rechsteiner. Rechsteiner benutte ook beide bonussen, waardoor de aansluiting weer werd gevonden. De druk werd verder opgevoerd, maar hierdoor werd het spel van de Castricummers rommelig. Dukes profiteerden hiervan en scoorden hun try, waardoor het verschil weer tien punten werd. In de finale minuten wisten zowel Cas RC als de Dukes een 3 punter te verzilveren, een penalty en een dropgoal, waardoor bij het eindsignaal de Castricumse Rugby Club met lege handen stond. Natuurlijk zijn er ook positieve punten te vermelden. De basis vijftien bestond uit veertien eigen kweek, hiervan stonden nog twaalf op het veld na het laatste fluitsignaal. Wedstrijden in de kampioenspoule zijn zeer leerzaam en de ups en downs horen daarbij.

Volgende week gaan de mannen van Cas RC op voor de thuiswedstrijd tegen de gedoodverfde opvolger van ’t Gooi, de Haagsche Rugby Club. Ook nu is de KO 15.00 uur.

Castricumse Rugby Club puntloos uit Den Bosch.docx

Ingezonden door Richard Veldman:

Rugbyers klaar voor kampioenswedstrijd

De rugbyers van rugbyclub Wageningen zijn klaar voor de kampioenswedstrijd aanstaande zondag tegen de Scrumboks uit Tiel. Al 11 wedstrijden zijn de Wageningers ongeslagen en zijn daarmee koploper in de vierde klasse. De Scrumboks staan tweede en bij winst van de mannetjesputters uit Wageningen maken ze geen kans meer op het kampioenschap.

Hoofdcoach Leemans kijkt dan ook uit naar de wedstrijd van komende zondag: ”We hebben op de training hard gewerkt de afgelopen 3 weken. Met de terugkeer van enkele ervaren spelers na blessures en buitenlandse stages kunnen we ons sterkste team van het seizoen opstellen. Vorig seizoen scoorden we met hen veel punten. Door de blessures en afwezigheid spelen we dit jaar zuiniger, hoewel we verdedigend weinig weggeven. De Scrumboks hebben ook een goed team, waardoor het een mooie pot fysiek rugby gaat worden op De Zoom”.

Noot:

De wedstrijd wordt gespeeld op zondag 26 januari 2014 op Sportpark De Zoom. De wedstrijd begint om 14:30 uur. Bij winst of gelijkspel zijn de rugbyers van Rugbyclub Wageningen kampioen van de Vierde klasse oost.