Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:

DIOK onderuit tegen koploper Hilversum

Omdat de velden in Leiden onbespeelbaar waren na de vele regen van de afgelopen dagen, speelde DIOK dit weekend niet thuis, maar uit tegen Hilversum. Het werd een leuke wedstrijd waarin DIOK met 52-12 zijn meerdere moest erkennen in zijn tegenstander. Een iets kleinere uitslag dan tijdens de vorige ontmoeting tussen beide teams, maar toch; het verschil tussen de top en de subtop van Nederland blijkt voorlopig groter dan DIOK lief is.

Voor rust kon DIOK het tempo van Hilversum overigens nog aardig bijbenen en kon het de schade redelijk beperkt houden. Het lukte Hilversum in de eerste twintig minuten slechts tweemaal om te scoren, want in het restant van de eerste helft hield DIOK haar defensieve lijn goed gesloten. Bij rust stond het zo pas 14-0.

Na rust was het weer Hilversum dat als eerste kon scoren, maar daarna kon DIOK eindelijk iets terug doen via een try van derde rijer Tom Altink. DIOK zag Hilversum daarna weer verder uitlopen, maar via een try van Nick Gordijn en rake conversie van Freek de Romijn kwam DIOK met nog een kwartier te spelen op 33-12. In het restant van de tweede helft kon Hilversum nog een aantal fouten aan DIOK-kant afstraffen, waardoor de eindstand op 52-12 kwam. Toch nog een grote uitslag, hoewel het daar bij rust niet naar uit had gezien. Het moge duidelijk zijn dat Hilversum momenteel met kop en schouders boven de rest uit steekt.

Volgende week ontvangt DIOK een tegenstander van meer gelijkwaardig kaliber als de heren van RC ’t Gooi uit Naarden op bezoek komen. In de eerste fase van de competitie werd het in een draak van een wedstrijd 6-12 voor ’t Gooi, dus tegen dat team heeft DIOK nog wat recht te zetten.

Ingezonden door Rob Koelewijn:
Return of a Legend

Rugbyster Kelly van Harskamp is weer helemaal terug op haar vertrouwde rugbynest The Bassets in Sassenheim, daar is waar zij hoort en het liefst is. Na haar carrière als professioneel rugbyspeelster speelt zij nu weer voor het vrouwenteam The Bassets Babes. Kelly kwam al vroeg met de rugbysport in aanraking. Haar vader en moeder, Tinus en Henny van Harskamp, speelden hun leven lang al rugby bij The Bassets en toen Kelly als baby in de box lag, lag naast haar ook altijd een rugbybal. Ze is letterlijk met die bal grootgebracht. Het kon dus niet uitblijven dat zij als kleine dreumes ging rugbyen. De rugbysport wordt doorgaans gedomineerd door jongens en mannen en in alle jeugdteams die Kelly doorliep was zij vaak het enige meisje, maar dit meisje was vaak de beste in het veld. Haar perfecte balhandeling en haar buitengewone snelle sprint vermogen deed iedereen versteld staan zodat Kelly al op haar 17de in het Nederlands dames rugby team speelde en dit combineerde met het spelen bij The Bassets zodat haar talent meer en meer tot uiting kwam.

Naast het Oranje 15-tal kwam zij ook in actie in het Oranje sevens team. Sevens is de snelle variant van het 15 mans rugby en word met 7 tegen 7 gespeelt. In dit sevens team brak zij helemaal door en reisde de hele wereld over waar zij grootte indruk maakte en al snel bij de top van de rugby wereld ging horen. Het kwam voor Kelly helemaal in een stroomversnelling toen in 2011 bekend werd dat in 2016 rugby sevens op de Olympische agenda in Rio de Janeiro/Brazilië komt te staan. Het nationale dames rugby sevens team werd ondersteund door het IOC/NSF, en een grote sponsor, zodat dit team professioneel werd. Twaalf dames zaten in de selectie en daar zat natuurlijk ook de Sassenheimse Kelly van Harskamp bij als gevaarlijkste wapen. Bijna 24 uur per dag, 7 dagen in de week was Kelly met haar sport bezig. Over heel de wereld speelde zij kwalificatie toernooien en gaf zij haar visite kaartje af. Nationaal en Internationaal genoot iedereen van haar kunnen en haar snelheid die op een atletiekbaan niet zou misstaan. Haar naam werd door iedereen geëerd en gevreesd, zo kreeg ze van de internationale pers de geuzenaam “The flying Dutch Woman” opgespeld. Kelly werd door haar prestaties in 2011 zelfs uitverkoren tot beste rugby speelster van de wereld, waarop de coach van het Nederlands team ruimtelijk moest toegeven, met Kelly in je team win je de wedstrijd. Deze druk ging Kelly steeds meer voelen, iedere wedstrijd leek op haar aan te komen. Tegen de kleine landen en tegen de grote concurrenten, waren de ogen op Kelly gericht. Het ging er op lijken dat de tickets naar Rio in 2016 in haar handen lag.

Naar mate de druk op Kelly groter en groter werd nam het plezier in haar geliefde sport af en in oktober 2014 nam ze de zwaarste beslissing in haar sportieve leven. Zij zette voorlopig een punt achter haar interland carrière. Met haar vertrek was ook de angel uit het Nederlands team verdwenen. Het niveau van het Nederlands rugby sevens team kelderde omlaag. Van landen waar voorheen van gewonnen werd verloren ze nu en grepen naast een ticket voor de Olympische Spelen 2016. Kelly was ondertussen met andere zaken bezig. Na professional rugbyster ging zij aan het werk bij de gehandicapte zorg en ging ook samenwonen met haar vriend en Bassets 1e team speler, Benjamin Blom. Ze wilde daarbij haar lang gekoesterde kinderwens in vervulling laten gaan en op 30 augustus 2015 werd hun zoontje Benji geboren. Kelly was gelukkig en na enkele maanden pakte zij ook haar rugbyschoenen weer uit de kast, want het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Kelly wilde weer met haar Bassets vriendinnen het veld in om te doen waar ze zoveel van houdt en plezier in heeft en dat is rugby. Nu speelt zij als nooit tevoren met The Bassets Babes weer volop in de competitie en is de legende weer terug waar zij hoort, in Sassenheim bij The Bassets.

Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:

Valse start voor DIOK in play-offs

DIOK is dit weekend matig begonnen aan de play-offs voor het landskampioenschap. In ’s-Hertogenbosch verloren de mannen van de DIOK met maar liefst 62-7 van de Dukes. Een fikse tegenvaller, maar gezien de waslijst aan afwezigen bij de DIOK was deze uitslag niet heel verrassend.

Bij DIOK ontbraken zaterdag maar liefst 11 spelers en dus moest het een blik met spelers uit het tweede en derde team open trekken om toch een volwaardig team op de been te brengen. Met name in de tweede en derde rij zorgde dat voor de nodige omzettingen en dat kwam het spel van DIOK niet ten goede. Toch kon DIOK in de eerste helft nog goed tegengas geven. De wedstrijd begon als een gelijk opgaande strijd waarin beide teams lange tijd niet tot scoren konden komen. Na 20 minuten stond zo nog steeds de 0-0 op het bord. Toch wisten de Dukes daarna de eerste gaten in de Leidse defensie te prikken waarna de Bosschenaren nog voor rust voor kwamen op 22-0.

In de tweede helft liepen The Dukes verder weg bij de bezoekers. Het hielp daarbij ook niet dat DIOK-speler Diego Duijn na een pijnlijke botsing het veld al had moeten verlaten, dat betekende immers nog meer omzettingen in het team. Toch bleef DIOK hard vechten om de nul van het bord te krijgen en bij een 48-0 achterstand kreeg DIOK dan eindelijk loon naar werken. Center Thom de Ruijter scoorde een ere-try voor DIOK, waarna Freek de Romijn de conversie raak schoot. In de slotfase wisten The Dukes nog twee geconverteerde tries te scoren, waardoor de eindstand op 62-7 kwam.

Veel tijd om te treuren over deze nederlaag had DIOK niet. Na afloop van de wedstrijd moest DIOK1 als een speer terug naar Leiden, omdat daar op de club het traditionele kerstdiner geserveerd werd. Zo werd het voor DIOK alsnog een topavond; er is nou eenmaal geen beter recept om over je teleurstelling heen te komen dan een heerlijk feestelijk kerstmaal!

Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:
DIOK na nieuwe overwinning met goed gevoel de play-offs in

Het ochtendprogramma van de jeugd was gister door de regen in het water gevallen, maar DIOK1 kon gelukkig wel gewoon aantreden tegen Amstelveen. Een wedstrijd die eigenlijk nergens om ging aangezien DIOK zich vorige week al geplaatst had voor de play-offs. Dat gebrek aan gretigheid was het DIOK in de beginfase ook aan te zien; Amstelveen kwam in de eerste helft op een 7-13 voorsprong, maar in de tweede helft trok DIOK alsnog de overwinning naar zich toe: 22-13. Al met al een prima voorbereiding op de play-offs om het landskampioenschap, die volgende week al starten.

In de openingsfase van de eerste helft had DIOK weliswaar veel balbezit, maar speelde het vooral op eigen helft zonder echt gevaarlijk te worden. Amstelveen daarentegen was razendsnel in de omschakeling en kon zo uit de turnover een paar eerste plaagstootjes uitdelen aan DIOK. Het was dan ook geen verrassing dat Amstelveen als eerste ploeg scoorde. Na twintig minuten werd er eerst gescoord uit een penalty, nog geen vijf minuten later volgde vanuit een overlap op de wing ook hun eerste try met knappe conversie: 0-10. Dat was voor DIOK het signaal om het tempo op te voeren, maar het spel van DIOK bleef slordig. Steeds wanneer een uitbraak dreigde, werden onnodig knock-ons en kick fouten gemaakt. Vijf minuten voor rust was daar dan toch de langverwachte score voor DIOK. Vanuit een snelle aanval kon Diego Duijn in het midfield met zijn lange armen een rommelpass goed verwerken, met een score bij de hoekvlag als resultaat. Leon Koenen schoot de lastige conversie binnen. Amstelveen kreeg daarna nog een penalty, waarna beide teams met 7-13 de rust in gingen.

Na even opgewarmd te hebben in de kleedkamer begon DIOK sterk aan de tweede helft. Binnen no-time scoorde Leon Koenen een penalty, waarmee de achterstand weer drie punten kleiner werd: 10-13. DIOK stoomde door en zag Durk Burgy vlot daarna onder de palen scoren uit een mooie offload van Diego Duijn. Met een rake conversie erbij stond DIOK zo eindelijk op een 17-13 voorsprong. Amstelveen had moeite om het tempo van DIOK bij te houden in de tweede helft, helemaal toen DIOK met een paar sterke invallers weer vers bloed binnen de lijnen bracht. Bovendien zag Amstelveen een van haar spelers met geel voor 10 minuten naar de zijkant gaan, en met een man minder vloeiden hun krachten snel weg. DIOK profiteerde toen het een line-out op 5 meter kreeg; in eerste instantie leek DIOK vlak voor de tryline te stranden, maar Riaan Smal verplaatste het spel slim naar de blinde kant, waarna Alex Barnas in de hoek alsnog kon scoren: 22-13. DIOK probeerde daarna nog wel de voorsprong verder uit te breiden, maar ondanks verwoede pogingen wist DIOK de tryline niet meer te passeren. De 22-13 werd zo ook de eindstand.

DIOK kan zich nu gaan opmaken voor de play-offs om het landskampioenschap, waar volgende week al – nog voor de winterstop – de eerste wedstrijd gepland staat.

Ingezonden door Tim Mudde:
Rugbyers halen meer dan 6500,- op voor Movember

Afgelopen maand lieten wereldwijd weer vele duizenden rugbyers hun snor staan voor Movember om zo aandacht te vragen voor de strijd tegen prostaat- en teelbalkanker en om natuurlijk donaties te vergaren voor onderzoek en genezing van deze typische ‘mannenziektes’. Ook in Nederland waren weer veel behaarde bovenlippen te zien op de velden en 82 van hen verenigden zich in het Rugby Netwerk Nederland om samen te laten zien dat rugby meer is dan een sport.

Spelers van AAC, The Bassets, DIOK, RC Eindhoven, RFC Gouda, Oisterwijk Oysters, RSRC, RC Waterland en RC West-Friesland haalden met elkaar 6631,- op waarmee rugby als sport koploper werd bij het inzamelen van fondsen, een mooie prestatie. De verschillende ‘shave-downs’ leverden weer mooie plaatjes en verhalen op en volgend jaar hopen we natuurlijk dat nog meer clubs en spelers zich bij het Rugby Netwerk Nederland aansluiten.

Meer informatie over het werk van de Movember Foundation op hun website: https://nl.movember.com

Met ( )valen groet,

Tim Mudde
Bassets Bro’s

Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:
DIOK plaatst zich voor play-offs

Met een 19-29 overwinning op het Zeeuwse Oemoemenoe heeft DIOK een felbegeerde plek in de play-offs veilig gesteld. DIOK eindigt de eerste fase van de competitie nu als vijfde – ongeacht het resultaat in de inhaalwedstrijd van volgende week – en mag dus met de top 6 van Nederland gaan strijden om het landskampioenschap.

DIOK kwam zaterdag goed uit de startblokken in Middelburg. Direct vanuit de kick-off kon flanker Graham Sullivan voor DIOK scoren. Dat gaf DIOK blijkbaar het gevoel dat het een eenvoudige middag zou worden, maar het tegendeel bleek waar. Oemoemenoe vocht zich terug en had binnen 10 minuten twee geconverteerde try’s op het bord staan: 14-5. Dat was voor DIOK het signaal om weer een tandje bij te schakelen en via try’s van opnieuw Graham Sullivan en Frank Nijenhuis, plus een conversie van Leon Koenen kwam DIOK toch weer op voorsprong. Met 14-17 gingen beide teams de rust in.
DIOK was natuurlijk niet dat pokkeneind naar Middelburg gereisd om Oemoemenoe cadeautjes weg te geven en dus ging DIOK in de tweede helft volle bak voor de overwinning. De beloning voor het harde werken kwam met een try voor Diego Duijn, die onder de palen kon scoren. De conversie was een makkie voor Leon Koenen, die zo de voorsprong vergrootte tot 14-24. Nog geen veilige marge, die ontstond pas toen Kieran Martin 10 minuten voor tijd de 14-29 scoorde. Oemoemenoe deed in de slotfase nog iets terug, maar dat was alleen van belang voor de statistieken. De 19-29 eindstand was uiteindelijk een prima resultaat voor DIOK. Geen briljante wedstrijd, maar het haalde zo wel hele belangrijke punten binnen, waarmee plaatsing voor de play-offs een feit is.
DIOK kan nu uitkijken naar de tweede helft van de competitie met alleen maar topwedstrijden. Een mooie uitdaging voor de DIOK-spelers om zich te meten met de beste spelers van Nederland en extra leuk voor het publiek. Volgend weekend wacht nog wel eerst de inhaalwedstrijd tegen Amstelveen. Een verplicht nummer dat voor de ranglijst weliswaar niet meer van belang is, maar voor het gevoel waarmee je die tweede fase ingaat natuurlijk wel.

[PERSBERICHT] Wedstrijdverslag Ereklasse za 5 dec EZRC Oemoemenoe – RC DIOK (19-29).docx

Ingezonden door Eefje van der Harst, foto Els Barnas:

DIOK wint eenvoudig van Eemland (15-45)

Uit in Amersfoort heeft DIOK dit weekend een degelijke 15-45 overwinning geboekt op RC Eemland. Door dat resultaat heeft DIOK zich zo goed als zeker geplaatst voor de play-offs om het landskampioenschap. Eigenlijk kan DIOK de play-offs alleen op papier nog mislopen; het speelt zelf nog 2 wedstrijden tegen lager geplaatste teams. Bovendien speelt concurrent de Hookers alleen nog tegen de ongeslagen koploper Hilversum en het lijkt erg onwaarschijnlijk dat de Hookers daar voor een stunt gaan zorgen.

De eerste vijftig minuten van de wedstrijd tegen Eemland was DIOK oppermachtig. Het liep eenvoudig uit tot 0-31 via try’s van Diego Duijn, Karel Goense, Ross Bennie Coulson plus twee voorwaartsen try’s en drie rake conversies van Leon Koenen. Daarna haalde DIOK de voet van het gaspedaal en nam Eemland het initiatief over. Binnen 20 minuten zag DIOK Eemland terug komen tot 15-31, waarna DIOK met een slotoffensief de stand alsnog verder opvoerde. Dankzij try’s van Joris Bonarius en Leon Koenen plus twee rake conversies van diezelfde Koenen, eindigde de wedstrijd in 15-45.

Volgende week speelt DIOK uit tegen het Zeeuwse Oemoemenoe, terwijl het een week later in Leiden nog de inhaalwedstrijd tegen ARC (Amstelveen) speelt.

Ingezonden door Rob Koelewijn:
VAN BREDA NIEUWE SPONSOR BASSETS COLTS

Voor het eerst sinds jaren heeft Rugby Club The Bassets uit Sassenheim een eigen Coltsteam. Er zijn maar weinig verenigingen die een eigen team in deze oudste jeugdcategorie in Rugby Nederland hebben en The Bassets zijn dan ook maar wat trots dat de investeringen die middels het Bassets Smiling Vision Jeugdplan gedaan zijn dit seizoen al resultaat hebben en op één na alle jeugdteams niet meer hoeven te clusteren met andere verenigingen.

Afgelopen zondag werden de nieuwe wedstrijdshirts en trainingspakken gepresenteerd aan publiek en sponsor, de firma A.G.J.C. van Breda, Aannemersbedrijf uit Sassenheim. Captain Jessy Wagemaker overhandigde na de teamfoto symbolisch het shirt aan de sponsor. Het familiebedrijf heeft zich voor een periode van 3 jaar aan de Colts verbonden waardoor The Bassets in staat is gesteld de opbouw van deze kweekvijver voor ons 1e en 2e team te garanderen, waaruit hopelijk snel een aantal talenten de hoofdmacht zullen versterken.

Ingezonden door Tim Mudde:

DRIEM-TEAM DINEERT VOOR MOVEMBER

Bassets 3, het social team van de rugbyclub uit Sassenheim, samen met haar clusterpartner Haarlemmermeer Hawks beter bekend als het DRIEm-Team houdt jaarlijks in het begin van het seizoen een teambuilding etentje. De nieuwelingen van beide verenigingen kunnen beter kennismaken met de oude strijders onder het genot van een lekkere maaltijd en een drankje natuurlijk.

Aangezien we bij The Bassets graag het aangename met het nuttige verenigen maken we er meteen een benefietdiner van en in november is dat haast vanzelfsprekend voor Movember, de stichting die middels de ‘behaarde bovenlippen’ aandacht vraagt voor ‘mannenkanker’ en middels donaties bijdraagt aan de strijd tegen teelbal- en prostaatkanker.

Dit jaar serveerden chefs Mario & Luigi een 3 gangenmenu bestaande uit; Minestrone di Mario, Spaghetti Mefisto met Insalata Mista als bijgerecht en Tiramisu dit Luigi. Het bier vloeide rijkelijk, de anekdotes vlogen over de tafel en de bordjes werden netjes leeggegeten waarbij zelfs de meest verstokte vleeseter bijzonder te spreken was over het feit dat de hele maaltijd 100% plantaardig was met andere woorden veganistisch. Gezond kan dus ook lekker zijn en in het kader van dit goede doel natuurlijk een aanrader.

Aan het einde van de avond had de benefiet ruim € 230,- opgeleverd voor de Bassets Bro’s, het Movember team van The Bassets. Tot het einde van de maand staat de collectepot voor Movember nog achter de bar in het clubhuis, maar doneren voor het goede doel kan natuurlijk ook direct via: https://nl.movember.com/team/1968677

Ragna bedankt voor je hulp in de keuken en het uitserveren en Henk en Justin voor het bemannen van de bar. En vergeet de grote Bassets Bro’s Movember Shavedown niet op zondag 29 november vanaf 17:30 uur met de verkiezing van de Mo Bro van 2015, veiling, scheren door Herenbarbier Eric en een grandioos optreden van Los Chaos, de coverband van RC Delft met op basgitaar Michael Patrick coach van de Bassets Babes. Tot dan.

Zeno Winkels ut Sverige:

Bij de dood van Jonah Lomu

De moord op Kennedy, het nieuws dat Princess Diana stierf, het tweede vliegtuig dat de Twin Towers invloog… De dood van Jonah Lomu komt bij mij in een newsfeed op een ochtend dat de wolken de grond raken, op een station in West-Zweden.

Jonah Lomu. De 122 kilogram zware wing van Nieuw-Zeeland. Hij zei verlegen –echt waar- gedag, toen ik eens met hem in de lift stond. Dat Jonah, toen al ziek en wachtend op een nieuwe nier, dat hele Sevens toernooi in Parijs met Jan en alleman op de foto ging, komt wel terug, in de vele stukken die je via het internet tot je kunt nemen. Jonah de superster, Lomu de rugby-ambassadeur.

In 1995 was dat niet zo. Het internet was nauwelijks ontwikkeld. Er was weinig rugby informatie uit het Zuidelijk Halfrond beschikbaar voor de jonge fans. Wij keken onbevangen en ongeïnformeerd naar het Wereldkampioenschap Rugby in Zuid-Afrika en waren benieuwd hoe Engeland het in de halve finale zou doen. Ze moesten tegen de All Blacks, die, zo ging het gerucht, een onwijs goede wing hadden. Vier tries later was Jonah Lomu een wereldster van formaat.

Van welk formaat? Dat is een goede vraag. Qua mondiaal superstardom tipt geen enkele rugbyer aan Lomu. Je komt dan meer in de categorie Jordan, Ali, Pele, Maradonna, Woods, Tyson, misschien. Opmerkelijk is dat deze mannen allemaal fysiek kerngezond waren, terwijl Jonah Lomu een hele flinke nierziekte had. Al in 1995 kon hij de 3 km run van de All Blacks niet afmaken. In 2004 volgde een niertransplantatie.

Van welk formaat? Spiro Zavos, een Griekse rugby-intellectueel uit Australië schrijft dat het na het zien van Jonah Lomu was dat Rupert Murdoch besloot een commerciële rugby-competitie op te zetten. Dat was de druppel, die rugby een professionele sport maakte. Daarmee werd voorkomen dat een hele generatie spelers de overstap naar rugby-league maakte. Dat was een probleem in die tijd. Journalisten schrijven dat Will Carling, Engeland captain na die halve finale zei:’ wat een freak, hoe eerder die naar rugby league gaat hoe beter ’.

Je leest over een man die het afgelopen WK zijn gezin meenam naar Engeland om rugby te kijken en om tacklebags vast te houden tijdens clinics voor kinderen. Tussendoor moest hij dagelijks aan de nierdialyse. Dat vertelde hij in een van zijn laatste interviews. Hij zei ook dat zijn eigen kids vooral van beertje Paddington hielden en naar Paddington station wilden. Family Values. Niet gek voor een man die in zijn jeugd met zijn moeder gemolesteerd werd door zijn vader (en uit huis gezet toen hij terugsloeg). Bij vragen naar zijn eigen gezondheid verwees hij naar z’n kinderen, hij hoopte ze 21 te zien worden.

Van welk formaat? Kijk nog even naar het lijstje supersterren. Kijk naar hoogtepunten op youtube, kijk naar de veranderingen in de rugbysport, kijk naar de family values. Ik zeg topformaat. Hij is veertig jaar geworden. Een kort heftig leven, als Achilles, verwijst Spiro Zavos. Ik kan zelf meer met de opmerking van Tana Umaga, uit hetzelfde rugbyteam: "If you love someone let them know because you just don’t know whether it will be the last time,".

Grtn Zeno

Bij de dood van Jonah Lomu.docx