Verslag DSRC- OEMOEMENOE
26 vrijdag okt 2012
Posted in Uncategorized
Auteur Archief: basdenuijl
Swolle bezwijkt onder druk van Gallië
22 maandag okt 2012
Posted in Uncategorized
Swolle bezwijkt onder druk van Gallië
Zwolle – 21/10/2012
Vandaag thuis tegen Obelix 2, het studententeam van Nijmegen. We hebben twee weken niet hoeven spelen, dus we hebben opgekropte energie die eruit moet!! Dat was voor de wedstrijd goed te merken. Iedereen was er klaar voor!
Helaas kwam niet iedereen opdagen (Hall of Shame: Guus en Gideon), dus stonden we met 13 man tegen 20 van Obelix. Ze waren zo vriendelijk twee spelers uit te lenen. En dit keer geen nieuwelingen, maar ervaren heren. 15 tegen 15 it is, war is on!!
De eerste helft begon erg goed, op beide helften. Dat de eerste 20 minuten geen try werd gescoord, was een teken dat het mooi gelijk op ging. Er werd hard gestreden, goed getackled maar ook fair gespeeld. Uiteindelijk kwam de bal als eerst over de lijn bij RC Zwolle, met conversie. Maar ook wij wisten de bal over de lijn te krijgen. Helaas vielen er nog 3 bij ons. Met een opgeheven hoofd gingen we de rust in, we speelden lekker.
Obelix had het voordeel van wisselspelers, en die werden in de tweede helft goed benut. Kennelijk hebben ze de film van Asterix en Obelix gezien afgelopen vrijdag, met toverdrank! Ze vielen vaak aan, en kwamen ook zo vaak door. In de tweede helft speelden wij echt minder goed. De verdediging was vooral erg slordig. We moeten de komende tijd aandacht geven aan de ‘line of defense’. Wederom aan de bak.
En wederom ervoor zorgen dat we een volledig team op het veld krijgen!
Eindstand: RC Zwolle 22 – Obelix 53
Tryscoorders RC Zwolle: Martijn, Joop, 2 van de geleende spelers, 1 conversie van Kees
via rugbyzwolle.nl
NRB: Na Rugby Academy Zuid-West nu Rugby Academy Sharks
19 vrijdag okt 2012
Posted in Uncategorized
Na Rugby Academy Zuid-West nu Rugby Academy Sharks
Tijdens het Cap Galadiner, waar Tim samen met zijn broertje Sepp eregast waren, werden twee talenten van Rugby Academy Zuid-West geïnterviewd door NOS Langs De Lijn en kregen een ontmoeting met Tim Visser. David Weersma en Duncan Willekes MacDonald zijn uitgenodigd door de Zuid-Afrikaanse Sharks om daar hun jeugdopleiding voort te zetten. Dat is een grote eer, waarmee twee jongensdromen in één klap uitkomen.
Voor het interview met de David, Duncan, Tim Visser en voorzitter Willem de Jong klik hier . Dit interview werd uitgezonden bij NOS Langs de Lijn, zaterdag 13 oktober tussen 21.35 – 21.42.
Tijdens hun deelname aan de Rugby Academy Zuid-West hebben David Weerma en Duncan Willeks MacDonald, beiden spelend voor de junioren van de Haagsche Rugby Club, op eigen initiatief aan het “Overseas Players Elite Training Camp 2012”. Dit zomerkamp duurt twee weken en heeft als doel om potentieel goede spelers extra bekend te maken met het professioneel rugby. Er deden dertig spelers uit Engeland, Litouwen, Portugal, Argentinië, Zuid-Afrika, Canada, Amerika en Nederland aan mee.
Na dit intensieve kamp bood Swys de Bruin, hoofdtrainer van de SharksAcademy en voormalig trainer van Zuid-Afrika Onder 21, beide jongens, plus nog een Engelsman en een Zuid-Afrikaan, een volledige studiebeurs aan. Daarbij krijgen ze scholing aan de Northwood School, één van de topscholen van Durban. Bovendien volgen ze daar rugbytrainingen van de trainers van de Sharks Academy. Zo kunnen ze zich verder ontwikkelen en krijgen meteen de kans om mee te doen aan de zware competitie, met als doel later een goede prof te worden. “Dit is een droom die uitkomt”, glundert David nog na. Ook bij Duncan is de vreugde nog van zijn gezicht af te lezen.
De tweejarige opleiding wordt in twee delen gesplitst. In februari vertrekken de mannen voor vier maanden naar Zuid-Afrika en zullen, als het bevalt, daarna nog voor een jaar naar Zuid-Afrika vertrekken om hun droom te verwezenlijken.
Voorzitter Willem de Jong is trots op de mannen voor het ontvangen van zo’n geweldige studiebeurs en is trots op het opleidingssysteem van talenten bij de Acamedy’s van de Nederlandse Rugby Bond.
Bronnen:
Den Haag Centraal – 10 augustus 2012 – Hans Willink
NOS Langs de Lijn – 13 oktober 2012 – Floris van Hoorn
via rugby.nl
Voor een foto van de mannen, zie de NRB-website.
DIOK geeft overwinning cadeau aan URC
15 maandag okt 2012
Posted in Uncategorized
Ingezonden door Eefje van der Harst, foto van Els Barnas:
DIOK geeft overwinning cadeau aan URC
Leiden – za 13 okt 2012
In een gelijk opgaande wedstrijd waarin het een aantal keer stuivertje wisselen was om de voorsprong, trok URC uiteindelijk aan het langste eind. In de slotseconden gaf DIOK recht voor de palen een penalty cadeau die URC eenvoudig wist te verzilveren. Eindstand: 18-19. De druiven waren zuur voor DIOK dat een paar minuten eerder juist de overwinning binnengesleept leek te hebben na een mooie try van Nic Altink. Nu moest DIOK echter genoegen nemen met een troostpunt, waar ze gezien de kleine nederlaag (binnen 7 punten verschil) recht op hadden.
Slordige eerste helft
Met o.a. Wilnus Versteijnen en Tim Schumacher in de basis om de afwezigheid van sterspelers Tom Altink, Gareth Ellis, Leon Koenen en aanvoerder Tjebbe Jehee op te vangen, gokte DIOK deze wedstrijd op ervaring en kracht. Toch konden ook zij niet voorkomen dat het een rommelige wedstrijd werd. Door de natte omstandigheden was het glibberen op het veld en verloren beide teams veel ballen in contact. In de beginfase ging de wedstrijd meteen gelijk op. Nick Gordijn scoorde een snelle try voor DIOK en URC scoorde twee penalties. Uit een rolling maul wist URC ook hun eerste try te scoren: 7-11. DIOK liet zich niet kennen en verdiende uit een goede kickoff meteen een lineout in de 22 van URC. In een van de daarop volgende fases kwam DIOK uit een gescoorde penalty weer dichterbij: 10-11.
De slotfase van de eerste helft werd nog ontsierd door een incident waarbij een URC-speler zijn tegenstander vol in het gezicht trapte. Een actie die natuurlijk niet thuis hoort op een rugbyveld. Referee Dirk Heuff probeerde de gemoederen wat tot bedaren te brengen door zowel de DIOK-speler (wegens slaan) als de URC-speler voor 10 minuten naar de kant te sturen, maar de sfeer in het veld werd toch wat grimmiger. URC wist de negatieve energie beter om te zetten in iets positiefs dan DIOK en de Utrechtenaren waren in die fase dan ook sterker en feller dan DIOK. Na een gemiste tackle in het midfield, kon URC wederom een try scoren. Ruststand: 10-16
DIOK voert druk op
In de tweede helft moest DIOK komen en voerde het de druk op URC op. Durk Burgy brak door en met een perfect getimede offload op Alex Barnas was het uiteindelijk Nick Gordijn die tot vlak voor de tryline kon opstomen. Daar werd hij net op tijd gestopt door URC, dat ook nog de penalty mee kreeg voor ‘holding’. Zo stond DIOK binnen no-time weer terug op eigen helft, maar die aanval gaf wel vertrouwen. Gelegenheidscaptain Vincent Grimbergen stuurde zijn mannen nog maar eens naar voren en uit een volgende aanval kreeg DIOK een penalty die Tom Archer keurig binnen schoot. Het gat was zo verkleind tot 13-16. DIOK voelde dat er meer in zat en bleef aandringen. Uit een prachtige aanval was het uiteindelijk Nic Altink die op volle snelheid langs de zijlijn doorbrak en kon scoren: 18-16. Zou het dan toch?
Nee dus, terwijl de overwinning binnen leek, gaf DIOK op de middenlijn een penalty weg en kreeg het ook nog 10 meter extra aan de broek omdat een DIOK-speler onsportief op de bal bleef liggen. Met dat cadeautje wist URC wel raad. Op 40 meter recht voor de palen, kickte URC de overwinning binnen. Hoewel de domme penalty de doorslag gaf op het scorebord, mag DIOK het zichzelf aanrekenen dat het de wedstrijd niet al eerder beslist had. De mannen kwamen tijdens de wedstrijd een aantal keer in scoringspositie, maar wisten maar niet tot voorbij de tryline te komen. URC was wat dat betreft effectiever en dus was hun overwinning niet eens onterecht.
URC staat dankzij de overwinning op DIOK en eerder ook op landskampioen RC Hilversum inmiddels stevig op de 3e plaats. DIOK is door de nederlaag tegen URC afgezakt naar de 6e plaats, die nog wel recht geeft op een plek in de playoffs. Met nog acht teams in de race voor de play-off plaatsen, zal DIOK echter wel weer wedstrijden moeten gaan winnen wil het zijn play-off ambitie waarmaken. Te beginnen volgende week tegen hekkensluiter RC Eemland uit Amersfoort, dat nog puntloos is in deze competitie.
Opstelling DIOK za 13 okt
1.
Haico v. Alphen
Haico v. Alphen
2.
Richard Manley
Richard Manley
3.
Job Volbeda
Job Volbeda
4.
Tim Schumacher
Tim Schumacher
5.
Wilnus Versteijnen
Wilnus Versteijnen
6.
Jasper Henneveld
Jasper Henneveld
7.
Eric Barnas
Eric Barnas
8.
Vincent Grimbergen
Vincent Grimbergen
9.
Tom Archer
Tom Archer
10.
Alex Barnas
Alex Barnas
11.
Carry Visser
Carry Visser
12.
Jim Altink
Jim Altink
13.
Durk Burgy
Durk Burgy
14.
Nick Gordijn
Nick Gordijn
15.
Nic Altink
Nic Altink
Reserves
16.
Arthur Ross
Arthur Ross
17.
Jacob Ekkers
Jacob Ekkers
18.
Jay Bonhof
Jay Bonhof
19.
Galvin Ross
Galvin Ross
20.
Andre Baya
Andre Baya
21.
Stefan Neher
Stefan Neher
22.
Ruben Niggebrugge
Ruben Niggebrugge
Overige uitslagen speelronde 5 De Lotto Ereklasse Rugby
Rugby Club Hilversum 1 – Haagsche RC 1
19-13
19-13
LRC DIOK 1 – Utrechtse RC 1
18-19
18-19
Castricumse RC 1 – RC Waterland 1
60-0
60-0
RC the Hookers 1 – Amstelveense RC 1
42-7
42-7
RC Eemland 1 – Rugby Club 't Gooi 1
0-55
0-55
RC the Pink Panthers 1 – RC The Dukes 1
6-28
6-28
Vooruitblik speelronde 6
Op 20 oktober speelt DIOK1 vanaf 15:00 uit tegen rugbyclub RC Eemland uit Amersfoort. RC Eemland is hekkensluiter in de competitie en wist nog geen wedstrijd te winnen.
Hookers drukken stempel in Ere-klasse
15 maandag okt 2012
Posted in Uncategorized
Ingezonden door Yvonne C.de Water, foto van Hans Krommenhoek Sr. :
Hookers drukken stempel in Ere-klasse
Het ziet er steeds meer naar uit dat de door Beach Club Royal gesponsorde Hoekse rugbyers dit jaar geen bijrol in de Ere-klasse gaan spelen. In het debuutjaar 2011 werd slechts van teams in de onderste regionen gewonnen en was het verschil met de gevestigde orde duidelijk zichtbaar.
Als we dit jaar de balans opmaken na vijf wedstrijden, dan zien we dat de eerste twee wedstrijden tegen de huidige top 2 niet overweldigend zijn verloren (23-0 tegen the Dukes en 20-12 tegen RC ’t Gooi).
De drie wedstrijden die erop volgden werden allen overtuigend gewonnen, waarbij de wedstrijd tegen HRC vorige week het meest in het oog springt. Nimmer wist de Hoekse hoofdmacht in Den Haag de winst te pakken en was het altijd de Haagse Goliath die de Hoekse David puntloos naar huis stuurde.
Met een knappe 30-5 zege schreven the Hookers historie en blakend van zelfvertrouwen keerden zij terug naar Hoek van Holland.
De wedstrijd tegen Amstelveen was wederom een test tegen een team dat, na enkele moeizame jaren in de Eerste Klasse, terug is op het hoogste podium.
Amstelveen kenmerkt zich al enkele jaren door het grote aantal buitenlandse spelers in de selectie.
De terugkeer in de Ere- klasse is dan ook niet verwonderlijk, want Amstelveen opereerde jarenlang op dit niveau en hoort hier eigenlijk ook thuis.
De bal lag dan ook bij de Hoekse formatie om te laten zien waarom zij al langer deel uitmaken van de Nederlandse rugby elite.
Deze wedstrijd werd opgedragen aan de zieke jeugdtrainer van The Hookers James O’Shea waardoor de thuisploeg nog meer gemotiveerd was om te winnen. Maar met een moeizaam begin liet de thuisploeg de trouwe fanschare toch nog wel even zweten. Rommelig spel en enkele verkeerde beslissingen gaf de Amstelveense ploeg de ruimte om druk uit te oefenen op de Hoekse defensie. Maar al gauw werden de duimschroeven strakker aangedraaid. Rein Mostert was 3 maal trefzeker uit een penalty (9-0) om vervolgens zelf de eerste try van de wedstrijd te scoren. Uiteraard was hij met de conversie ook trefzeker, hierna volgde door een fout van Amstelveen die een try verhinderde nog een toegekende penalty try en een conversie try en dit bracht de russtand op 23-0.
Na rust was er een glansrol weggelegd voor Nieuw Zeelander Reyne Volavola. Amstelveen zag al snel na rust in dat winst in Hoek van Holland een kansloze bedoeling ging worden. The Hookers kwamen steeds meer in hun spel en aanval op aanval volgde. Tweederijer Volavola, die heer en meester in the line-out was, deelde daarna tweemaal in een kwartier een oorvijg uit middels twee schitterende try’s. Rein Mostert, goed voor 22 punten deze wedstrijd, was beide keren trefzeker op de conversie. Met nog 15 minuten op de klok moest captain Duncan Jansen het veld verlaten voor wat scheidsrechter Veldhuizen aanzag voor een kopstoot. Volwassen als The Hookers inmiddels zijn lieten zij zich niet van hun stuk brengen en scoorde Joey van den Berg 5 minuten voor tijd (42-0).
Na enkele onduidelijke penalty’s stonden de mannen van ARC ineens enkele meters verwijderd van de Hoekse tryline. Om de eer te redden lieten ze zich deze kans niet ontnemen en wist veteraan Joosten Puijpe 5 kostbare punten te scoren. Na de goed geconverteerde trap die volgde vond scheidsrechter Veldhuizen het genoeg en liet het eindsignaal klinken.
De 42-7 winst is wederom een bevestiging dat de Hoekse formatie zich verdient schaart in de hoogste regionen van de vaderlandse rugby competitie.
Volgende week komt de ware test wanneer 15-voudig kampioen van Nederland Hilversum op bezoek komt. Ook de laatste 3 jaar wisten zij het landskampioenschap naar zich toe te trekken en zijn zij daarmee misschien wel de grootste test tot nu toe, in de wetenschap dat Hilversum momenteel niet in hun beste vorm verkeert.
Wilt u getuigen zijn van deze clash, kom dat aankomende zaterdag om 15:00 naar de Rondgang in Hoek van Holland en aanschouw deze thriller met eigen ogen.
ERC ’69: Pickwick uit
06 zaterdag okt 2012
Posted in Uncategorized
Het was een mooie dag. Hij begon goed in huize Den Uijl met een verjaardagsontbijtje voor Roeliek. Nadat ik werkelijk geen sneetje brood meer kon zien, ben ik in de Bluesmobiel gestapt op weg naar Deventer. Daar keek ik naar uit. Een wedstrijdje is altijd leuk (en het werd ook een leuke wedstrijd) en het beloofde ook een beetje een reunietje voor AAC-ers te worden. Wesley Mulder doet tegenwoordig zijn dingetje in Deventer. Walter van Keulen doet dat ook en sinds kort heeft ook Rik Kroezen heeft ook zijn opwachting gemaakt bij Pickwick.
Pickwick 1 zou die middag spelen tegen ’t Gooi 2, en daar ken ik ook nog wel wat mensen.
Wel jammer dat ik zelf geblesseerd was, maar kijken naar je maatjes; altijd leuk.
Dat werd een beetje schamel. Ik was oud en versleten, maar ik bleek niet de enige. Met Wesley, Walter en Michel Harry bij ’t Gooi verzamelde zich een best wel indrukwekkend kneusjesbankje langs de kant van het veld van Deventer. Ooit, toen we nog fit en heel waren, had dat voor de meeste teams een leuke additie geweest.
Rik balde wel. Gelukkig niet tegen ons, maar in het eerste van Pickwick. Voor de AAC-ers die dit lezen; dat deed ie prima. Hij stond wel onder druk in de scrum, maar als je zag met wat voor een kollektie Batavieren Naarden was afgereisd naar Deventer, dan hoeft ie zich daar helemaal niet voor te schamen. Rik was mobiel en werkte zich een slag in de rondte. Althans in de eerste helft.
Of dat ook in de tweede helft nog zo was, dat weet ik niet, toen was ik weer op weg terug naar Hoksebarge voor verjaardagsfeestelijkheden.
Die eerste helft speelde ’t Gooi uitstekend dominant rugby waarbij steeds de kortste weg naar voren zocht. Da’s leuk rugby. Ik hoop dan ook dat menig speler van Enschede tijdens het bier drinken wel af en toe een blik op het veld heeft geworpen. Dit is het soort van rugby dat we ook met de Enschedese willen spelen.
Dan de wedstrijd. Wat daarvan te zeggen. Laat ik beginnen waar we zondag mee afsloten, want dat is belangrijk. We hebben goed gespeeld. De meeste spelers hebben zich helemaal de plumploris gewerkt en dat zien we graag. Het was niet goed genoeg natuurlijk, want we hebben verloren, terwijl we deze wedstrijd natuurlijk gewoon hadden moeten winnen. Niet omdat Pickwick zo slecht was. Helemaal niet. Pickwick heeft zich net als ons een slag in de rondte gewerkt en het was dan ook een bijzonder leuke wedstrijd om naar te kijken.
Het was lekker weer. Dat helpt altijd.
Er waren leuke dingetjes te zien en er werd echt rugby gespeeld. Zeker ook wij hebben goed rugby gespeeld. Dat is positief.
Laat ik verder gaan met ons zwakste punt, dan hebben we dat alvast achter de rug en dan is verder lezen in ieder geval leuker.
Ons zwakste punt was zonder twijfel de back three. Niet zozeer aanvallend. Met name de wings ondersteunde de aanvallen uitstekend. Leverden afspeelmogelijkheden en zorgden er voor dat de verdediging daardoor zich niet kon koncentreren op de doorbrekende centers bij onze aanvallen. Een aantal dingen waarop we hebben getraind werden ook goed uitgevoerd (we kwamen niet aan alles toe, maar voor ook dat alles is een tijd). Allemaal positief. Alleen hebben we ook getraind op het verwerken van diepe kicks en nou juist dat werd bij tijd en wijlen een onvoorstelbare puinhoop. We lieten de bal stuiteren (dat kan echt niet) en het leek wel alsof er een beetje angst was bij het opeisen van de bal.
Mij lijkt dat er niets mooier is om een diep geschopte bal te ontvangen. Een gratis bal met plenty ruimte voor je om die bal eens zo hard mogelijk terug te rennen. Lijkt mij een zaak van puur genot. Om de één of andere reden, ontbrak die lust volkomen. Daarmee gaven we Pickwick, die in een flyhalf een prima schopper voor ruimte hadden, een mogelijkheid om onder de druk uit te komen die we in de tweede helft wisten uit te oefenen op de trylijn van Pickwick.
Ik schreef wel “om de één of ander reden”, maar dat is flauwekul. De reden was klaar en duidelijk zichtbaar. Bij twee man is dat een stukje gebrek aan ervaring, maar dat wordt beter met trainen en spelen. De mannen trainen en spelen, dus dat komt wel goed. Daarnaast was er nog een stukje gebrek aan ervaring, maar dan vooral in trainingstijd en ik heb goede hoop dat ook dat nog wel goed komt. Niets mooier dan problemen waarvoor de oplossing klaar ligt,.
We hebben het er dus niet meer over en we gaan over naar de positieve punten.
Voor de wedstrijd kwam de scheidsrechter naar ons toe en drukte ons op het hart dat de tackler onmiddellijk diende weg te rollen nadat de tackle gemaakt was. Ik was daar blij mee; daar hebben we immers op getraind. En zo willen we ook rugby spelen. Ik bedankte de scheidsrechter dan ook uitvoerig voor dit aandachtspunt en was enorm trots dat we hiervoor ook geen enkel penalty tegen hebben gehad. Dikke pluim!
Helaas kreeg ook Pickwick geen enkele penalty tegen. Daar was ik dan wat minder positief over. Ik neem aan dat het allemaal een beetje moeilijk te zien was vanuit bepaalde gezichtshoeken en een scheidsrechter kan nu eenmaal ook niet alles zien wat er gebeurd op het veld. Maar het maakte het voor ons wel bijzonder lastig om de bal snel vrij te maken in de ruck. Dat was jammer, want iedere keer dat we de bal snel wisten te winnen op de grond waren we ook gelijk levensgevaarlijk.
Ons middenveld was top. Iedere snel gewonnen bal leidde tot diepe penetratie bij de centers (goed ondersteund door, zoals ik als schreef, onze wings). Zeker in de tweede helft hadden we het beste van het spel en was ik vol vertrouwen dat het allemaal nog wel goed zou komen.
Dat is ook de reden waarom ik zei na de wedstrijd dat ik niet zou weten hoe we de wedstrijd wel hadden kunnen winnen. Dat is natuurlijk niet waar; als we de rucks sneller met meer mensen hadden weten te winnen, dan hadden we deze wedstrijd op glansrijke wijze gewonnen. Maar als wij de fysieke vermogens zouden hebben om sneller meer mensen bij de rucks te krijgen, dan zouden we niet in de derde klasse spelen. Dus dat is geen reëel argument.
Laten we wel zijn; dit is niet de reden waarom we de wedstrijd hebben verloren. Het is de reden waarom we de wedstrijd niet hebben gewonnen. Dat is iets heel anders! De scheidsrechter floot verder een prima wedstrijd; hij was niet partijdig en dat is het belangrijkste dat ie moet zijn. Hij zag plenty wel en poogde om zo lang mogelijk voordeel te geven en zo in ieder geval de fundamenten te leggen voor een leuke wedstrijd.
De botttom-line is dat scheidsrechters ongeveer zo goed zijn als de spelers en laten we wel zijn we spelen nou niet precies op het laagste nivo dat er in de wereld te krijgen is kwa rugby. Maar bij het derde van AAC Rugby claimden we altijd, met goed recht, dat we speelden in de laagste klasse westelijk van de Himalaya (hoewel de tweede klasse Kathmandu een geduchte konkurent is), en wij spelen precies één nivootje hoger. Het is dan ook enigszins irreëel om te verwachten dat de scheidsrechters dan wel van het nivo Zeslandentoernooi zouden zijn.
We verloren omdat Pickwick een uitstekende flyhalf hadden. Een gehaaide vos die een fraaie strakke pass kon geven over meer dan 20 meter en zijn mensen op precies het juiste moment in de gaten van onze verdediging wist te lanceren. Dat zijn van die parels die een genot zijn om naar te kijken en weer geldt dat dat enorm bijdroeg aan deze leuke pot. Voor de neutrale toeschouwer althans, en de liefhebber, en natuurlijk de supporters van Pickwick.
De vrije hand van deze balkunstenaar werd geholpen door het feit dat onze scrumhalf vrij vroeg in de wedstrijd uitviel en we een flanker moesten opofferen. In de rust hebben we dat punt even doorgesproken en in de tweede helft wisten we het de man ook een stuk moeilijker te maken, al had ie nog wel een paar fraaie momenten. De al eerder beschreven kicks natuurlijk en een moment van magistrale schoonheid waarin hij tegen de loop van de aanval in een pass wist te geven over een goede 30 meter naar zijn center aan de ander kant van de breakdown. Prachtig! Weer zoiets dat enorm bijdroeg aan deze leuke pot. Voor de neutrale toeschouwer althans, en de liefhebber, en natuurlijk de supporters van Pickwick.
D’r waren veel meer positieve punten; de scrum settelde zich netjes na wat inleidende beschietingen in de eerste helft en werd een goed platform om vanaf te kunnen aanvallen. De line-out liep prima. Niet uitstekend, maar rekening houdend dat we gebruik moesten maken van een vierde primaire springer in evenzoveel wedstrijden, prima. De rucks in de backs waren heel goed. Weer iets waar we op hebben getraind en wat te zien was op het feit. Het wordt misschien een beetje eentonig voor de mensen die, laten we zeggen wat minder trainingsuren hebben gemaakt dit seizoen, maar het is nu eenmaal zo dat trainen niet alleen wordt gedaan omdat het zo’n leuke bezigheidstherapie is. We wonnen de bal vaak rap in de backs en konden met zo’n snelle bal gelijk leuke dingen doen.
Gek genoeg waren de rucks in de voorwaartsen vaak een stuk lastiger. We wonnen de bal wel, maar het was vaak veel te traag en hadden er veel te veel mensen voor nodig. Dat had grotendeels te maken een het al eerder aangestipte ongemakje. Ik moet hier de scheidsrechter een komplimentje maken; juist bij langzame rucks wil het nog wel eens gebeuren dat mensen de bal op de grond gaan handlen, maar daar was de goede man bijzonder streng op. We moeten misschien gewoon wat avontuurlijker zijn in en rond de rucks. Weer iets waar we afgelopen donderdag op hebben getraind. Als je er niet bij was; jammer… maar het is nu eenmaal zo dat trainen niet alleen wordt gedaan omdat het zo’n leuke bezigheidstherapie is.
Laten we bovenal onthouden al wat zo positief was aan deze wedstrijd. En dat was echt plenty. Meer en meer komen we tot een speelwijze die het leuk maakt om rugby te spelen. En daar gaat het uiteindelijk om; lekker buiten spelen met je vriendjes.
Ik schreef dat ik het enige negatieve puntje als eerste zou worden behandeld, maar dat heb ik gelogen. Ik ga er mee eindigen.
Op een gegeven moment in de tweede helft viel er een klapje. Eén van de front five van Pickwick gaf Kid een poffertje. Niets om je druk om te maken; daar kan Kid best tegen. Maar het mag nou eenmaal niet en de scheidsrechter stuurde de man naar de kant. Het was niet helemaal duidelijk of dat nou geel of rood was, maar ik dacht zelf: “even lekker vijf minuten afkoelen en hup weer het veld in.” Ik heb eigenlijk geen idee of de kwajongen nog terug is gekomen, maar een front five speler die bij gebrek aan elokwentie zich denkt te moeten redden met een bitchslap… ach ja.
Ik heb me wel helemaal de blauwe banaan geërgerd aan de nummer zeven van Pickwick. Een onaangenaam gedrocht dat fysiek een grote gelijkenis vertoonde met Gollem uit de Ban van de Ring. En kwa gedrag was het nog veel erger. Dit stuk uitschot vond het nodig om te pas en te onpas (en eigenlijk is er alleen maar een onpas in deze) te schoppen en te stampen op spelers van ERC’69. Nogal dapper om een klompendans uit te voeren op ledematen, ruggen en hoofden van mensen die zich niet kunnen verdedigen of beschermen omdat ze vast liggen op de grond. Lagen die spelers op de bal? Nee! Zelfs dat zielige exkuus was niet voor handen. Eigenlijk gedroeg dit opgewonden standje zich als één van die pubers waarover je in de pers de terechte schandpalerij leest. Zo’n figuur waarvan je denkt: “dat de politie daar niets aan doet?” En als het ’s-avonds voor de kroeg krimineel gedrag is, dan is dat het ook op het rugbyveld.
Laat ik er nog even een positieve draai aan geven. Laat ik aannemen dat dit gedrag voortkomt uit een brandend verlangen om tapdanser te worden. Of anders om op een dag te worden ontdekt door Michael Flatley voor zijn spektakulaire dansgezelschap. Laat ik hier de diepe en vurige wens uitspreken dat dat ontdekken zo snel mogelijk gaat plaatsvinden. Ik hoop dat hij zo snel mogelijk zijn opwachting gaat maken in de zondagmiddagvoorstellingen in de schouwburgen van Europa. Het zou fijn zijn voor deze jongeman en helemaal voor de Derde Klasse Noordoost.
Bassets in opmars
30 zondag sep 2012
Posted in Uncategorized
Ingezonden door Rob Koelewijn:
Bassets in opmars
Na de klinkende overwinning die de rugbyers van The Bassets uit Sassenheim vorige week behaalde op hun aardsrivaal Diok uit Leiden (36-3) was het nu zaak de opmars voort te zetten. Het talentvolle team van Bassets trainer Robbert Broers moest daarvoor naar Amsterdam om daar aan te treden tegen A.A.C.. De wedstrijden tegen A.A.C. staat bekend als loodzwaar en dat zou het die middag ook weer gaan worden. Dat dachten The Bassets tenminste, maar al snel maakte The Bassets een vuist en de aanvals en verdedigings linies liepen gesmeerd. The Bassets liepen voor de rust uit door try’s van Remco de Jong en Tommy de Ruiter en het scherpe kickwerk van Bob Koppier, terwijl A.A.C. door een benutte strafschop een spelden prikje uitdeelde uit tot 3-17. In het 2e bedrijf golfden de wedstrijd heen en weer, maar voor The Bassets was er die middag geen vuiltje aan de lucht Max Hoogenboom, Dennis Wagner en Perry vd Burg drukte 3 try’s en het vizier van Koppier stond die middag op scherp en hij benutte alle conversies en penalty’s die aan hem toebedeeld waren zodat The Bassets met een verdiend 3-38 wisten te winnen. Volgende week begint de bekerronde en de competitie start weer op 21 oktober met een thuiswedstrijd tegen Sparta uit Capelle a/d IJssel, K.O. 14.30 uur.
Onze Scheids, Mijn Held
26 woensdag sep 2012
Posted in Uncategorized
Onze Scheids, Mijn Held
Op 6 oktober a.s. zal de landelijke en sportbrede campagne “Onze Scheids, Mijn Held” worden gelanceerd. In de campagne laten we sporters en verenigingen uitspreken hoe zij scheidsrechters, officials en arbitrage waarderen. Daarnaast verzamelt en deelt de campagne aansprekende en inspirerende verhalen op het gebied van arbitrage – verhalen van verenigingen die andere verenigingen kunnen inspireren. De meest aansprekende verhalen komen bovendien in aanmerking voor een mooie prijs. De winnende vereniging krijgt € 5.000!
Initiatiefnemers
“Onze Scheids, Mijn Held” is een initiatief van het programma ‘Naar een veiliger sportklimaat’. Dit programma wordt uitgevoerd door de sportbonden en NOC*NSF en heeft de steun van het ministerie van VWS, het ministerie van Veiligheid en Justitie, de Vereniging Nederlandse Gemeenten en de MOgroep. Ook de Nederlandse Rugby Bond neemt deel aan ‘Naar een veiliger sportklimaat’ en maakt zich dus sterk voor de campagne “Onze Scheids, Mijn Held”. Deze campagne vervangt de “Week van de Scheidsrechter”.
Waarom “Onze Scheids, Mijn Held?”
Waarom lanceren we dit najaar de campagne “Onze Scheids, Mijn Held”? Het simpele antwoord: om sporters hun waardering voor scheidsrechters, juryleden en officials te laten uitspreken. Scheidsrechters vinden het leiden van wedstrijden leuk en uitdagend. Ze zorgen ervoor dat alles volgens de spelregels verloopt, houden de tijd en de scores bij. De meeste sporters weten dat natuurlijk wel, maar staan daar niet vaak bij stil. De aanwezigheid van een scheidsrechter, jurylid of official wordt vaak voor kennisgeving aangenomen. Pas als de scheids één keer te laat komt, beseffen de sporters weer hoe lastig het is om een wedstrijd zonder scheidsrechter te spelen.
Met de campagne “Onze Scheids, Mijn Held” willen we uitspreken wat elke sporter wel heeft, maar niet vaak uitspreekt: zijn waardering voor de scheidsrechter. Want die staat toch mooi elk weekeinde op het veld, in de zaal, langs de baan of waar er ook wordt gesport.
Hoe werkt het?
Dat gaat als volgt. In de week van 6 oktober roepen we sportverenigingen in Nederland op om te vertellen wat ze doen voor scheidsrechters en officials. We zijn op zoek naar inspirerende verhalen die laten zien hoe verenigingen – uw vereniging bijvoorbeeld – omgaan met scheidsrechters of arbitrage. Dat kunnen verschillende verhalen zijn, lang of kort.
Verenigingen ontvangen rond 20 september twee nieuwskranten/posters met nadere uitleg. Op de ene zijde staat een sporter met de tekst “Onze Scheids, Mijn Held” afgebeeld en een oproep om te vertellen op welke manier de vereniging scheidsrechters, juryleden of officials waardeert. Op de andere zijde staat een uitgebreide uitleg van de campagne. Wij verzoeken u de nieuwskranten/posters op een zichtbare plaats in het clubhuis te hangen.
Onzescheids.nl
Alle verhalen kunnen op eenvoudige wijze op www.onzescheids.nl worden geplaatst. Op de site kunt u (of iemand anders binnen de vereniging) aan de hand van een aantal vragen het verhaal van uw vereniging vertellen. Ook kunnen er foto’s of video’s worden toegevoegd. Alle verhalen zijn voor iedereen leesbaar, zodat ze zoveel mogelijk verenigingen inspireren. De verhalen kunnen ook via Facebook gedeeld worden met de achterban. Schroom niet uw verhaal te delen, hoe ‘onbelangrijk’ dat misschien ook mag lijken. Wat door de ene vereniging als ‘normaal’ of ‘oud nieuws’ wordt beschouwd, kan voor de andere vereniging tot nieuwe inzichten leiden of zelfs voor een doorbraak zorgen.
Het verhaal van uw vereniging kan geld opleveren. De meest aansprekende, inspirerende of ludieke verhalen worden uiteindelijk geselecteerd en door een vakkundige jury beoordeeld. Het meest aansprekende verhaal kan de vereniging een cheque van €5.000,- opleveren!
Nog even wat praktische punten op een rij:
– Rond 20 september ontvangt u twee nieuwskranten/posters waarmee u de vereniging kan mobiliseren. Hang deze s.v.p. op een zichtbare plek in het clubhuis.
-Ongeveer op diezelfde datum ontvangt een groot aantal scheidsrechters rechtstreeks een e-mail met informatie over “Onze Scheids, Mijn Held”. Het kan zijn dat ook leden van uw verenigingen die e-mail ontvangen. Het is raadzaam de arbitragecommissie van uw vereniging (als die bestaat) danwel de scheidsrechters of officials binnen de vereniging te wijzen op deze campagne.
-Wij verzoeken u om binnen de vereniging aandacht te vragen voor de campagne, bijvoorbeeld via de site of de nieuwskrant van de vereniging. Op www.onzescheids.nl kunt u een PDF-versie van de nieuwskrant en de poster vinden en downloaden. Ook kunt u daar een video vinden waarin bekende mensen uit de sport vertellen wat scheidsrechters voor hen betekenen.
– Vanaf 5 oktober zullen wij actief de media gaan benaderen voor de “Onze Scheids, Mijn Held” campagne. Het kan dus zijn dat u de campagne in de media tegenkomt.
– Houd www.onzescheids.nl in de gaten voor inspirerende verhalen!
Tot slot: zoals u zich ongetwijfeld beseft, zijn scheidsrechters en officials belangrijk. Zij maken het mede mogelijk dat sporters op een sportieve en eerlijke manier hun wedstrijden kunnen spelen. Door die waardering uit te spreken, zorgen sporters en coaches ervoor dat scheidsrechters met plezier hun wedstrijden blijven fluiten. Dat is precies het doel van de campagne “Onze Scheids, Mijn Held”.
via rugby.nl
Ondersteun de jonge rugbytalenten van Rugby Academy Middenoost
17 maandag sep 2012
Posted in Uncategorized
Verslag Hookers-Waterland
16 zondag sep 2012
Posted in Uncategorized
Ingezonden door Yvonne de Water, foto Hans Krommenhoek:
De derde wedstrijd van dit seizoen ging voor The Hookers vergezeld van een herfstzonnetje, een groot aantal toeschouwers maar ook zeker met de terugkomst van Bas Krommenhoek.
Al in de zesde minuut kende scheidsrechter Gert Visser een penalty toe die scherp tussen de palen door werd gekickt door Rein Mostert.
Na een schitterende actie richting de palen met veel passes van Rein Mostert via captain Duncan Jansen en Daniel van Waas naar Bas Krommenhoek wist deze in de 18e minuut zijn eerste try in dit seizoen te scoren. Rein Mostert benutte de conversie 10-0 Na nog een aantal penalties wist Reyne Volavola de volgende try te scoren waarna Bas Krommenhoek zijn tweede try scoorde slechts enkele seconden voor het half time signaal.
Na de rust kwam de onlangs overgevlogen James Coburn uit Nieuw Zeeland de voorwaartsen versterken. Direct volgde weer een penalty. Het spel kenmerkte zich door diverse mooie passes.
Bas Krommenhoek wist ook in deze tweede helft weer te scoren. Vervolgens kon Bernhard Haak met een try voorafgaand door een prachtige pass van Collin van der Hoeven wederom de score van The Hookers omhoog brengen . Toch wist Waterland iets meer terug te komen waardoor zij konden scoren, het bleef echter bij 5 punten want de conversie werd niet benut. The Hookers herpakten zich snel en net voor het eindsignaal wist Hookers constante factor Tim Weerman ook nog een try te maken waarna er door Rein Mostert nog 3 punten bijkwamen omdat hij feilloos door de palen kickte.
Eindstand 63-5. Beter kon de 38ste verjaardag van The Hookers niet eindigen.
De komende twee weken zijn The Hookers vrij en 6 oktober reizen ze af naar Den Haag.
Rugby Nieuws 