Ingezonden door Tim Mudde:

Enthousiast geworden door de wedstrijden tijdens het lustrum, de Schotlandtour en de uitnodiging van Ruud de Bruin om bij zijn nieuwe club Mechelen te spelen vatten Robert Jansen en Patrick van Dorp de koe bij de horens en doken in hun databank van Oude Meesters om voor het eerst in vele jaren een wedstrijd ‘op verplaatsing’ te spelen met The Old Dogs 2e generatie.

Op zaterdagochtend melden zich 17 spelers en 18 ‘socials’ bij de Kennel en ondanks de waterige oogjes gaan traditioneel de eerste blikjes bier open bij ‘De Uiver’ waarna de stemming er al snel goed in zit. Onderweg worden nog twee ‘zwerfhonden’ opgepikt bij Delft en Moerdijk (hallo Ralph en Theo Onderwater) voor we onze gastheer en oud-speler Ruud de Bruin lastigvallen in het hotel in Brussel. Na een kort oponthoud gaan we snel door naar de Mechelse Rugby Football Club, Ruud’s nieuwe club waar we tegen een ‘Oude Meesters’ team gaan spelen. Al snel wordt duidelijk dat men in Vlaanderen een andere betekenis van ‘oud’ heeft en beginnen de eerste ‘oude blaffers’ zich zorgen te maken dat ze aardig in de maling zijn genomen door de ‘tourleiding’. Mechelen blijkt geen oude meesters te hebben, geen 3e, slechts een 2e in opbouw en dus had de tegenstander onze kinderen kunnen zijn, nou ja als hun moeders hadden gewild.

Het begint al te kriebelen bij sommige mannen en omdat we om 15:00 moeten spelen wordt er zowaar om 14:30 omgekleed. Omdat men beneden de ‘riolen’ met de Franse slag leeft beginnen we uiteindelijk tegen half 5 en zitten sommige oude helden al tegen het kookpunt aan van het ‘warmlopen’. En mag ik U melden dat er een ploeg het veld in kwam waar menig coach zich de vingers bij zal aflikken. Op de 1e rij: Peer Stroombergen, Rick Immerzeel en Theo de Vos, daarachter Rutger van der Pol en Robert Jansen en een 3e rij om van te smullen; Kees van Vliet, Patrick van Dorp en Ruud de Bruin. Om de gemiddelde leeftijd wat naar beneden te halen en driekwarters dun gezaaid zijn bij de oude meesters had Corretje ‘Kukident’ Kuipers een ‘wild card’ gekregen om de scrum-half positie in te nemen. Captain en grote mond extra ordinaire Rob van der Heiden speelde op 10 en na lang zoeken waren er toch nog een paar mannen van onder de 120 kilo gevonden voor de backline; Centers Eric Roor en Rick Eijtjes, Tim Mudde en Ruud Vos op de wing en als full-back, een voor hem volkomen vreemde positie, Tim van der Ark.
En dan was er nog de reservebank met Gerard van der Lans, Roland van Duin en Andy Pickering, U begrijpt de liefhebbers gingen er eens goed voor zitten.

Met 4 voormalige aanvoerders van Bassets 1 (Van Duin, Van der Heiden, Stroombergen en Eijtjes) zou er veel gepraat worden in het veld en toch gingen we prima van start. De tegenstander werd bij de eerste scrum ongeveer naar Waterloo teruggedreven door onze pack van 1000+ kilo en ook in de line-outs bleek Jansen heer en meester in de lucht als vanouds. Het veld was niet geheel in ons voordeel want de enkele grassprietjes konden het stof niet echt vasthouden waardoor Rick Eijtjes na een operatie ‘Sandstorm’ zijn oog liet behandelen door H2O manager Andy die precies de bidon bier wist te kiezen uit het rek met flessen. Natuurlijk speelde de tegenstander op snelheid maar we verweerden ons heel redelijk en na twee redelijk snelle geconverteerde tries tegen kwamen we sterk terug na een geweldige running (nou ja meer stormpelende) maul over 20 meter, gevolgd door een penaly kick, gewonnen line out, ruck en een slim balletje opzij van Corretje naar Ruud de Bruin die het gat in de Mechelse verdediging vond. Rob van der Heiden kickte volgens velen voor het eerst in zijn carrière van ongeveer de zijlijn raak en zo was het plots 14-7. Het Bassets mannenkoor onder leiding van Gijbertus Groeneveld zette het Bassseeeeeeeets in en de brave Vlaamse burgers stonden met de oren te klapperen bij het aanhoren van zoveel oerkreten. Na wat misverstandjes in de verdediging moesten we nog 1 try met conversie toestaan voor de mini-ref voor de rust floot bij een 21-7 tussenstand.

Rick Immerzeel werd vervangen door Roland van Duin en vol goede moed begonnen we aan het tweede bedrijf. Tja en toen bleek toch dat het plan van El Presidente Willem de Jong om af en toe te gaan touchen misschien zo gek nog niet was want we kwamen conditioneel toch enigszins te kort. En ondanks de luide aanmoedigingen van Ralph vanuit de bosjes en de meegereisde aanhang achter het afzetlint begon Mechelen nu op stoom te komen, ook al omdat ze bijna een compleet team wisselden. Zelfs het inbrengen van Gerard en Andy voor Rob van der Heiden kon onze kansen niet keren. Rob, Cor en Ruud V probeerden het nog op eigen kracht en ondanks geweldige tackles van Eric, Rick E en Tim v/d A wisten de Mechelaren nog 5 keer de trylijn te vinden en evenzo vaak de conversie te benutten. Daar stond dan aan onze kant nog veel gesteun, gepuf en een enkele krachtterm tegenover. Zo eindigde de wedstrijd in een afgetekende 56-7 nederlaag maar gingen we moe en toch wel voldaan van het veld. Eerst nog even een foto onder de palen met de tegenstander en daarna onder de ijskoude douche, ha lekker ‘old school’.

Mechelen had voor een prima verzorgde BBQ gezorgd en ’s avonds ging alles los in de tent bij Morenko, een van de beste coverbands van Belgie, waarbij Bertus en Aad natuurlijk de jonge dames wisten in te palmen met hun gelikte danspasjes. Meer verraad ik nog niet, want er volgt nog een uitgebreid verslag van deze (mini) tour in het clubblad van juli. Rest mij Patty en Jansen te bedanken voor het organiseren van deze meer dan geslaagde uitstap naar de zuiderburen, Ruud de B ruin en Mechelen RFC voor de gastvrijheid en alle socials voor de support. Ik heb begrepen dat we volgend jaar weer gaan, en dan richting Assen en omgeving dus houd de gebruikelijke kanalen in de gaten rond april 2015.

El Teñido

Advertenties