Tuesday, 13 April 2010 15:03

Holland: Proud past, promising future

By John Birch

The Netherlands have a proud – even unique – place in the history of women’s rugby. It was entirely due to initiative of the Dutch Rugby Union that the first women’s international (against France at Utrecht) took place in 1982. Today the Netherlands remains one of the strongest teams outside the Six Nations and, as recent results have shown, are perhaps unlucky not to be at this year’s World Cup.

They still have plenty to work towards, however, not least next month’s European Trophy in France. ScrumQueens caught with Dutch coach Gareth Gilbert as his team prepared for their final warm-up game with Germany:

ScrumQueens: How are your preparations going for the tournament next month?

Gareth: Last week we hosted the Swedish Women’s for a training weekend which saw us play two matches. The weekend was hard and the games were very competitive and we learnt a lot about ourselves and our game. The team focus over the past six months has been really on conditioning and defence which has paid off immensely as we have only conceded one try in the last three matches we have played against the British Army and against the World Cup bound Swedish.

The team is now in it last phase of preparation and the emphasis has shifted to our set pieces as we really struggled to get good clean ball against the Swedish. What we did notice is a huge improvement in our focus and skill level for the whole 80 minutes and the ability to turn the ball over and attack space by using our very skilful backs. The weekend was also about proving to ourselves that we are good enough to play at a higher level like the World Cup and we really want to take that attitude to the Euros and really push to play in the final!!

SQ: Germany are not as strong as Sweden, and Netherlands have won the last few meetings by significant margins (30-0, 43-0 and 50-10). Will you be aiming to field your strongest side, or using the fixture to give more game time to other members of the squad?

GG: The German game is all about game time and really putting our game plan together and letting new combinations settle. However the German team has really improved over the past two seasons as they have invested a lot more into there respective women’s teams. I think they will be a lot more organised and ready than in the past and we are expecting a good hard game. The game is another step in the right direction for us as we are leaving no stone unturned to make sure the team is well prepared for the Euros and we want to give the ladies as many opportunities as possible to get mentally prepared for the Tournament.

SQ: You’ve been given a pretty tough draw again in this year’s tournament . What are your targets for the Trophy – what result would you consider success?

GG: The draw for the Euros is once again not in our favour but the attitude in the camp is if you want to be the best you have to play the best and win!! Last year we were definitely were the second best team at the Euros but because the way the tournament was structured we lost out on attending the World Cup. Taking nothing away from Sweden but we have not lost to them in recent years and we proved once again this weekend that we are stronger. The team really feel hard done by but we know the only way to send a strong message is to perform at the Euros in May. We are confident we can do well as we have some really strong players who are real game breakers. The likes of Pien Selbeck, Rita Wiri, Mara Moberg, Kelly van Harskamp and Linda Franssen will be key to leading us to victory.

SQ: Looking beyond the Euros, some nations are reporting that the decision to include rugby sevens in the Olympics is resulting in a growing pressure to concentrate limited resources more on sevens than 15s. What is your experience in the Netherlands?

GG: The Olympics has put a lot of pressure on the sport but it is a positive influence and I know in the Netherlands that both programmes have agreed to work closely and hand in hand to insure we strive to qualify for our relevant tournaments. A lot of the ladies play in both teams but in the future we will have to separate the programmes but we see this as a positive because we will be creating more opportunities and more depth for the Women’s National Teams. Resources are stretched at the moment and it will be interesting to see what the Governing bodies do in the future.

SQ: Your game against Belgium in the European Trophy will be the Netherland’s 100th full international – a milestone that no other team outside the Six Nations has reached. Are there any plans to celebrate?

GG: It will be a very special day for us as a team and Union. The team will be wearing jerseys with a special embroidered message to celebrate this great achievement but the champagne will be put on ice until we have lifted the Euro Cup!!

The Netherlands play Germany on Sunday April 18th, 2.30pm, Maastricht

Zelfs coach Alex Chang van rugbyclub The Dukes is rustig na afloop van de verloren finale tegen Hilversum (29-10). Dat wil heel wat zeggen. Z’n kokende driftbuien worden alom gevreesd. Het gelaat van de Australiër straalt zelfs een zekere vorm van berusting uit. Zoiets als: hier kan ik wel mee leven. Dat is ook zo, blijkt later: “We zijn simpelweg outplayed. Het heeft geen zin om te huilen. Ze waren de sterkste. Punt uit.”

Een strakke analyse. In de tachtig minuten rugby mocht The Dukes immers geen moment aanspraak maken op meer. Vanaf minuut één bleven de Hilversummers komen, om vervolgens niet meer weg te gaan. Gevolg: twee try’s en daarmee een 14-0 achterstand na twintig minuten. Na de rode kaart van Bart Viguurs en nóg een vijfpunter was het helemaal over en sluiten voor de Bosschenaren.

Wat betreft het behalen van de titel althans, want in de tweede helft hield de ploeg nog wel de eer hoog. De 24-0 ruststand (dezelfde als vorig jaar tijdens de eindstrijd tegen ’t Gooi ) werd nog ‘teruggebracht’ tot een respectabele 29-10. Dit had de ploeg vooral te danken aan Joost Dooijenburgh, die sterk inviel en de enige Bossche try drukte. Bob Motazed, die na het wegvallen van Viguurs als full back ging spelen, kickte de overige punten binnen.

“Na rust is Hilversum nog amper op onze helft geweest”, had ook Chang het veranderde wedstrijdbeeld gezien. “Tja… één keer en toen maakten ze meteen een try. Dat is het verhaal van deze finale. Hilversum is geen flashy team, maar wel enorm effectief. “

Zodoende gaat (na de winst in 2008) voor de tweede maal op rij het kampioenschap aan de neus van The Dukes voorbij. “Toch kunnen we trots zijn dat we hier weer hebben gestaan”, vond Chang. “Hilversum heeft op dit moment dan wel het beste team, maar zulke statistieken kunnen zij niet eens overleggen. Ik vind dan ook dat wij als team veel meer waarde voor het Nederlandse rugby hebben. Bij ons kan iedere speler moeiteloos mee met het Nederlands team. Bij Hilversum mag de helft dat niet eens (omdat ze de Nederlandse nationaliteit niet bezitten, red.).”

Om diezelfde reden denkt Chang ook dat de prestaties van zijn mannen een prominenter plaats in het ‘collectief’ geheugen gaat innemen. “Over twintig jaar is niemand van ons dit vergeten. Die spelers van Hilversum weten dan al niet eens meer, dat ze ooit een titel in Nederland hebben gewonnen.”

Volgend seizoen staat Chang opnieuw aan het roer bij The Dukes. Het zou zo maar z’n laatste kunnen zijn. “Maar als ik ook na komend jaar nog voldoende uitdagingen zie, is de kans groot dat ik er nog een paar jaar aan vastplak”, stelde de coach, die in dat geval aan stilaan aan zijn eigen ‘legende’ kan werken. “Nou ja, dat is meer iets voor spelers. Maar laat ik het dan zo zeggen: ik hoop in ieder geval dat ze me nooit vergeten hier.   

Bron: Brabants Dagblad 29 maart 2010

 

 

 

 

 

 

en weer een tweet naar @rugbynieuws, tnx!

Rugbyers Hilversum pakken titel

Blijdschap bij de spelers van Hilversum NOS

Update: zaterdag 27 mrt 2010, 23:13

De rugbyers van RC Hilversum hebben voor het eerst in 24 jaar de nationale titel in de wacht gesleept. In de finale werd met 29-10 gewonnen van The Dukes uit Den Bosch.

Hilversum sloeg al in de eerste helft toe. Try’s van Nicky Janssen en Gareth Davies zorgden voor een 14-0 stand en tot overmaat van ramp voor de Bossche ploeg werd Gerard Viguurs uit het veld gestuurd wegens een gevaarlijke tackle.

Een try net voor rust van Dirk Danen en één na de rust van Nathan Mcleod lieten de score zelfs oplopen tot 29-3, voordat The Dukes wat terug konden doen. De try van Joost Dooijenburg, hoe mooi ook, was slechts van statistieke waarde.

Onderwerpen Rugby, dukes, RC Hilversum

Bekijk ook…

• 13 apr 2008 Rugby: Dukes-Hilversum
• 13 apr 2008 Sport Kort – 12 april
• 5 apr 2009 Rugby: samenvatting ’t Gooi – The Dukes
• 
  
• Video

 

Titelstrijd rugby: Dukes-Hilversum

De strijd om de landstitel bij het rugby gaat tussen de Dukes uit Den Bosch en RC Hilversum. Een samenvatting van de finale.

 

EINDELIJK NA 24 JAAR WEER LANDSKAMPIOEN

Na voor het laatst het landskampioenschap te hebben behaald in 1986 is de Rugby Club Hilversum dit na 24 jaar weer geworden. Na een ongeslagen positie in de reguliere competitie en winst op Castricum in de finale werden de Dukes met 29-10 teruggestuurd naar Brabant en kon er in Hilversum een feest beginnen.

Rugby seizoen 2009-2010; 21-03-2010
RC Dwingeloo kampioen 3e klasse noord-oost
RC Dwingeloo – RC Drachten 127 05 (59 00) 
RC Drachten was niet opgewassen tegen het goed gedisciplineerd spelend Dwingeloo.
Met nog twee wedstrijden te gaan stelde RC Dwingeloo het kampioenschap veilig. 
De terugkeer naar de 2e klasse waaruit Dwingeloo vorig seizoen zo sneu degradeerde is een feit.
Door de relatief geringe weerstand was het soms moeilijk geconcentreerd te blijven, maar het resultaat mocht er zijn:
Nr. 1: RC Dwingeloo 16 wedstrijden 16 overwinningen 15 bonuswedstrijdpunten totaal 79 punten.
Dat met een saldo van + 1206 pnt. (1337 voor en 131 tegen).

AAC Rugby dames naar finale! Posted on Tuesday, March 23 @ 15:18:59 CET by nick

Voor de derde keer op rij zijn de dames van AAC Rugby er in geslaagd om zich te plaatsen voor de finale om het landskampioenschap. In de halve finales werden de dames van Tilburg, de andere finalist van de laatste twee seizoenen opzij gezet. De finale zal volgende week zaterdag worden gespeeld tegen de Rugbyende Utrechtse Studentes, RUS, die recordkampioen Thor uit Delft versloegen.

 

Na de overwinning van vorige week in Tilburg, was nog niet iedereen er gerust op dat plaatsing voor de finale veilig was gesteld. Hoewel de dames van Tilburg dit seizoen wat minder op dreef zijn dan de afgelopen jaren, slaagden ze er toch in het verlies beperkt te houden. De 3-23 overwinning mocht dan indrukwekkend lijken op papier; er was geen bonuspunt behaald en naar eigen zeggen had AAC matig gepresteerd. Daarnaast is in Amsterdam genoegzaam bekend hoe taai de Brabantse dames kunnen zijn.

Amsterdam begon deze keer echter gekoncentreerd aan de wedstrijd en drukte binnen twintig minuten 4 tries. Een ruststand van 43-0 rust leek de finale zeker voor het keurkorps van Sascha Werlich. Eén minuut voor tijd was de stand 53-0, maar de Tilburgsen hadden het laatste woord. Eindstand: 53-7.

Hoewel natuurlijk alle speelster van de landskampioen hun aandeel hebben gehad in het bereiken van de finale, krijgt wing Tessa “Alo” Veldhuis deze week een eervolle vermelding na het drukken van 4 tries.

 

In de andere halve finale versloegen de Utrechtse studentes die van Delft (het enige team dat in de reguliere kompetitie AAC Rugby wist te verslaan). Na een bijzonder spannende eerste wedstrijd (10-14), was het verschil in de terugpot een stuk duidelijker (32-5).

 

 

Reisverslag Antwerpen-Banjul: Rugby in de desert

Gepubliceerd op zondag 21 maart 2010 om 16:00

Twee auto’s, ruim 7000 kilometer, een bult lef en een nobel doel. Dat zijn de ingrediënten voor de Antwerpen– Banjul Challenge waaraan een zestal studenten van de CAH te Dronten meedoet. Onder hen zijn Bas Booijink en Rick Dijsselhof uit Broekland.

De eerste kilometers door het mulle zand van de Sahara zijn gemaakt. De onrust in Mauritanië is ook voor The Dukes enigszins voelbaar. Op hun route door de woestijn komen ze in hun avontuur van vandaag in de eerste kleine woestijndorpen terecht…

Dossier:		Antwerpen-Banjul: De reis	15

Donderdag 11 maart (deel 3)

Alles werd klaar gezet om er een succes van te maken. Zonder bak-ervaring gingen de eerste pannenkoeken erin en deze waren toch werkelijk lekker. Weet niet of dat van de honger of toch echt van de smaak kwam, maar met jam en suiker kun je veel goed maken. Paulus en de Dijs hebben de eerste rondes gedaan waarna Coby het overnam van Paulus die er helemaal flauw van was. Steeds werden rondjes gebakken en direct opgegeten. Dit ging perfect totdat de Dijs een pannenkoek van Paulus liet vallen, die hier vervolgens een duidelijke mening overhad. Zette de bakkers weer op scherp, en zand schuurt de maag. Inmiddels hadden Scholes en Gerrie een zeer hoge drang gekregen om Patrick Kluivert en Winston Bogarde even weg te gaan brengen. Dat zou op de vlakte erg gaan opvallen dus werd de tocht naar de dichtstbijzijnde bult gestart. Leuk om te zien voor de achterblijvers hoe ver het achteraf bleek te zijn. Bekaf kwamen ze terug en vielen allebei voor dood op bed. Scholes compleet uitgeput en Gerrie zo ziek als een aap. Duurde gelukkig niet lang. Inmiddels hadden de overige Dukes lekker doorgebakken en het bericht ontvangen dat de Zandhazen, Team Avans, de mannelijke helft van Rocky Balboa en Edwin van de Transporter wel wat zagen in een potje rugby tegen de Dukes. Zes tegen zes dus…

Hele tactiek-verhalen werden doorgenomen en de Dukes hadden het grootste vertrouwen erin dat het geluk aan hun zijde stond. Het moest toch ook echt komen van snelheid, want gewicht had tegen deze grootmachten van tegenstanders niet veel uitgehaald, aangezien deze echt groot en stevig waren. Gerrie en Scholes werden tactisch gezien nog steeds als ziek aangemerkt wat Coby tot sterkste man van de Dukes maakte, aldus de tegenstander (dit bleek achteraf).

Nadien werd het kampvuur aangemaakt en begon de nabespreking van de wedstrijd. De prijs voor de Dukes, behalve de eer, kwam in de vorm van Flugel. Zeer schaars in deze streek, alcohol sowieso, dus erg gewaardeerd. Snel volgende het einde van de avond, waarna iedereen ging slapen. George en Coby vonden het echter nog tijd voor payback-time op een aantal leden van team Tegenstander voor de actie in het vogelhuisje. Ritsen werden dichtgemaakt met tyribs. Wat de volgende ochtend bij hen tot problemen moest gaan leiden.

Meer volgt…

Weg met die rijke, domme voetballers

Door: Simon Kuper

Ze zijn blank, géén miljonair en zien er uit als boeren. Het multiculti-voetbal gaat eraan: Frankrijk wil rugby.

Het café waar ik in Parijs ontbijt, hangt sinds kort vol rugbysouvenirs. Ik denk niet dat Momo, de mollige Noord-Afrikaan die ons bedient, zijn jeugd in het zuidwesten van Frankrijk doorgebracht heeft met het spelen van rugby. Ik denk eerder dat het café meegaat in het nationale modebeeld: rugby staat tegenwoordig model voor het ideale Frankrijk. Op papier moesten de Franse rugbyspelers zaterdag tegen Engeland spelen in het Six Nations toernooi (uitslag 12-10). Maar de realiteit is dat de ‘rugbymannen’ het opnamen tegen het Franse nationale voetbalteam. Het gaat erom ‘wie Frankrijk vertegenwoordigt.’ En voor de verandering staat het rugbyteam vóór.

Bruin en zwart
Jarenlang dacht je meteen aan het nationale voetbalteam als het ging om de vleesgeworden Franse natie. De overwinning van Les Bleus op het WK van 1998 wordt vaak genoemd als het beste moment van nationale eenheid sinds de bevrijding in 1944; met het verschil dat in 1998 alle Fransen aan dezelfde kant stonden. De Fransen liepen weg met hun grotendeels bruine en zwarte team. ‘Hier hebben we een Frankrijk dat wint en deze keer ook samen de overwinning viert’, zei president Jacques Chirac.
Maar toen de jongens uit de banlieu niet meer wonnen, werden ze weer gewoon jongens uit de banlieu. De filosoof Alain Finkielkraut noemde het team spottend ‘zwart-zwart-zwart’. Veel mensen waren het met hem eens. Het team kon het land niet meer verenigen. Het cult-tijdschrift So Foot legt uit: ‘Voetballers worden te goed betaald, zijn te stom, te duidelijk afkomstig uit de banlieu; de perfecte zondebok.’ En wat voetbalfans betreft, hun imago kun je samenvatten als ‘te weinig betaald, te stom, te duidelijk afkomstig uit de banlieu’.
Voetbal staat nu voor een modern, verstedelijkt, werelds Frankrijk – en ook nog eens een Frankrijk dat niet wint. Het rugbyteam wint wel. Door zaterdag Engeland te verslaan hebben ze een ‘Grand Slam’ gehaald.
Maar belangrijker nog: rugby staat voor het platteland van Frankrijk. Bij Frans rugby moest je altijd denken aan de dorpsveldjes in het zuidwesten van het land. In de jaren ’50, toen miljoenen Fransen wegtrokken uit de dorpen, werd het rugby voorgesteld als ‘symbool van nationale samenhang in een verder dramatisch veranderende wereld’, schrijft historicus Philip Dine. En een andere historicus, Jean-Pierre Bodis, zegt dat de plattelandsjongens die rugby speelden volgens velen gunstig afstaken tegen de jonge zakenmannen en langharige studenten in de steden.
Al heeft rugby dan altijd symbool gestaan voor het platteland van Frankrijk, tot voor kort hadden maar weinig Fransen buiten het zuidwesten er ook aandacht voor. Pas de laatste jaren is rugby met de hulp van kabel-tv in heel Frankrijk populair geworden. Dat was precies waar het land, dat zich zorgen maakte over de globalisering, naar op zoek was.
Geen wonder dat de Fransen Sébastien Chabal in hun hart sloten als hun favoriete rugbyspeler. Chabal, die invaller was tijdens de wedstrijd tegen Engeland, is niet zozeer geliefd vanwege zijn prestaties als wel vanwege zijn slordige baard en wilde ogen. Hij lijkt op de reïncarnatie van een veertiende-eeuwse boer en staat daarmee voor het tijdloze Frankrijk. De rugbyspelers van nu – bijna allemaal blank en over het algemeen geen miljonair – zijn het mannelijke ideaalbeeld in Frankrijk geworden. Zelfs modetijdschrift Elle heeft verklaard dat ‘Le Rugby c’est fashion!’ (‘Rugby is in!’).
De kaartverkoop, tv-rechten en shirtverkoop blijven omhoog gaan, vooral in het vroeger rugbyloze Parijs. Max Guazzini vertelt dat toen hij in de jaren ’90 de Parijse club Stade Francais overnam, er ‘zes betalende toeschouwers’ waren.

Massaal
Nu is het stadion met 80.000 plaatsen regelmatig uitverkocht. Er zijn andere Franse rugbyteams die zo nu en dan uitwijken naar grote voetbalstadions; symbolisch voor de wijze waarop het rugby het voetbal eruit aan het werken is.
Ze moeten er wel voor uitkijken niet te openlijk welvarend te worden. De sport moet het hebben van de landelijke eenvoud. Nu staan er volop sponsorlogo’s op de shirts en sommige sterspelers zijn rijk aan het worden; rugby gaat een beetje de kant van het voetbal op…
Dit betekent allemaal niet dat de Fransen nu massaal genieten van rugby, als sport. De meeste mensen begrijpen niets van de regels. Het marktonderzoeksbureau Sportlab heeft een veelzeggend onderzoek gepubliceerd: de ondervraagden prefereerden het Franse rugbyteam boven het Franse voetbalteam in een verhouding van meer dan twee tegen één.
Ze zeiden dat rugby hun normen en waarden vertegenwoordigde. Maar toen er werd gevraagd naar welk team ze zouden kijken als ze allebei tegelijk zouden spelen, noemden de meesten het voetbalteam. Maar ja, rugby is in Frankrijk ook meer dan een gewone sport, het is de belichaming van een Frankrijk dat al lang niet meer bestaat.

---

Zaterdag 20 maart zal op sportpark Keizerslanden de finaleronde van het officiële
Nederlands Kampioenschap Jeugdrugby 2010 worden gehouden. Dit NK-Jeugdrugby wordt georganiseerd door de Deventerse rugbyclub The Pickwick Players, die na de zeer succesvolle organisatie van het eindtoernooi in 2008, nu wederom de organisatie van dit toernooi toegewezen heeft gekregen van de Nederlandse Rugby Bond.

Pickwicks Jeugdteam tijdens editie 2008

Tijdens het toernooi zullen 16 teams uit geheel Nederland strijden om het Nederlands Kampioenschap in de leeftijdsklasse van 10 t/m 12 jaar. Het evenement begint om 11:00 uur met de eerste poulewedstrijden, en eindigt met de halve finales en finale tussen 15:00 en 16:00 uur. Er worden minimaal 320 actieve rugbyers verwacht en evenzoveel toeschouwers uit alle delen van Nederland.

Er wordt een rugby promodorp gebouwd en voor de allerkleinsten is er een groot springkussen. Tijdens dit evenement zullen er van zowel landelijke als regionale kranten alsmede enige TV-zenders verslaggevers aanwezig zijn. Deventenaren en andere rugbyliefhebbers worden opgeroepen om in groten getale naar sportpark Keizerslanden te komen, en het eigen mini-Pickwick jeugdteam aan te moedigen in hun strijd om het Nederlands Kampioenschap.

Voor meer vragen kunt u contact opnemen met jeugd@pickwick-players.nl

Een ouder bericht, maar net op tijd?