Tags

,

Over dassen en rivalen (Cubs uit bij de Haagsche)

HRC 2 – BSN/AAC 0-46

Over dassen en rivalen

Oei, tijdens de trainingen en op de site waren de verhalen al talrijk: we moesten tegen HRC, de rivaal, de eeuwige tegenstander, de grote en sterke jongens (en meiden!), kortom, tegen de beruchte club uit het Haagse. Dat beloofde wat. Op de A4, ’s ochtends om een uurtje of half negen, zagen we donkere wolken aan de hemel samenpakken. Dat beloofde niet veel goeds…

Maar hoe anders verliep de dag. Op het fraaie sportpark scheen een waterig zonnetje toen we aankwamen, er was zelfs een eigen, weliswaar gammel, pershok, dus het zag er aardig uit. Net als de boys in hun witte overhemden met stropdas. Een mooi gezicht.
Een korte training vooraf en daarna kon de wedstrijd beginnen. Inderdaad, grote en sterke jongens en meiden. Maar onze jongens waren voor niets en niemand bang. Waar het vorig jaar nog mis ging (hoorde ik langs de lijn) ging het vandaag goed. Er werd goed samengespeeld en de ene na de andere aanval rolde over het veld.
Vanaf het fluitsignaal werd er aangevallen, eerst rustig, daarna met meer overgave. Er was goede support in de scrum, na een tackle en in een ruck. Mooi om te zien hoe er gewerkt werd. De ‘nieuwe’ jongens kregen aanwijzingen en werden ook in het spel opgenomen. Na een minuut of tien was al duidelijk dat deze partij voor ons was. We lieten HRC niet dicht bij de tryline komen, de 0 werd prima verdedigd. Nog steeds staat die er, 0 tries tegen!
Wat valt er verder te melden? Dat de regen af en toe met bakken uit de hemel kwam, dat Duncan en Koen ieder op de wing weer bijna scoorden. Drie keer is scheepsrecht de volgende keer! En dat er veel publiek op de tribune zat, dat ik Mehmet een prachtige pass
zag geven en dat ‘oude rot’ Duncan op dreef was en maar liefst vier tries wist te maken. Vergeet David niet die als prop het zeer verdienstelijk deed, en Martijn die als scrum half weer veel werk verzette.
HRC was bijzonder sportief en bleef tot het einde proberen. Veel inzet, en een mooie instelling. Na afloop kwam de hoofdcoach van HRC onze jongens complimenteren met het vertoonde spel. Een gebaar van klasse! En een mooi voorbeeld van de saamhorigheid in de rugbysport. Zo, nu heb ik genoeg complimentjes uitgedeeld. Op naar de volgende wedstrijd, de laatste in deze kleine poule.

 

Advertentie